Labels

Posts tonen met het label N-VA. Alle posts tonen
Posts tonen met het label N-VA. Alle posts tonen
(Foto: Tom Verbruggen)

Op 21 juli mag vicepremier en minister van Binnenlandse Zaken Jan Jambon (N-VA) naast de koning postvatten voor de nationale feestdag. Een pijnlijk symbool voor Vlaams-nationalisten, maar Jambon laat het niet aan zijn geel-zwarte hart komen: hij telt voor zijn communautaire ambities geduldig af tot 2019. "Als ik tegen Charles Michel iets communautairs zeg, lacht hij een beetje. En dan praten we snel over iets anders." (17 juli '15)

(Foto: Koen Bauters)

Weinig mediafiguren hebben een indrukwekkender staat van dienst van Siegfried Bracke en Paul Jambers. Toch blijven beide éminences grises nieuwe uitdagingen aannemen: in 2014 ontpopte Bracke zich tot de eerste Vlaams-nationalistische Kamervoorzitter, terwijl Jambers de hem voorheen onbekende graaslanden van de politiek opzocht.  Een gesprek over een leven op het snijvlak tussen journalistiek en politiek. "Media zijn gevaarlijk: ze laten zien wie een politicus echt is" (20 maart '15)

(Foto: VRT)

Vooraleer u zich nog eens op de Vlaamse wegen begeeft, denkt u beter twee keer na. Na vijftien jaar van aanhoudende dalingen vielen er vorig jaar 16 doden meer in het verkeer dan in 2013. Terwijl Vlaanderen tegen 2050 streeft naar 0 dodelijke slachtoffers. Tijd om alle zeilen bij te zetten, beseft ook Vlaams minister van Mobiliteit Ben Weyts (N-VA). "Dit zijn gitzwarte cijfers. 2014 is een echt rampjaar." (18 maart '15)

(Foto: vtmnieuws)

Terwijl vrouwen dit weekend nog wereldwijd Internationale Vrouwendag kunnen vieren, hebben ze volgende week iets om collectief over te rouwen. Dan organiseert vrouwenbeweging Zij-kant namelijk Equal Pay Day, een dag die de loonkloof tussen mannen en vrouwen in de verf moet zetten. Al blijkt Vlaams parlementslid en CEO van Damhert Grete Remen (N-VA) niet overtuigd dat die kloof vandaag nog hard opspeelt. "Veel dingen hebben we zelf in de hand." (3 maart '15)

(Foto: Filip Naudts)

Daar waar Geert Hoste eindigt, begint Michael Van Peel. Sinds 2009 zwaait de Antwerpenaar elk kalenderjaar gezwind uit middels zijn eindejaarsconference "Van Peel overleeft". Maar dat is nooit vrijblijvend lachen geblazen: Van Peel opent ogen, en het vuur. "Op HLN.be gaat het er tegenwoordig beschaafder aan toe dan in het parlement." (31 december '14) 

(foto: Knack.be)

Het moge duidelijk zijn: de regering-Michel I is woelig van start gegaan. Drie dagen lang schreeuwde de oppositie - aangevuurd door PS-passionara Laurette Onkelinx - om het ontslag van N-VA-ministers Jan Jambon en Theo Francken. Het gevolg: een debat waarin de inhoudelijke punten van de oppositie vaak ondergesneeuwd raakten door grotesk getier.  UGent-politicoloog Carl Devos en N-VA-fractieleider Hendrik Vuye zijn er nog steeds niet goed van. "Dit was een beschamend schouwspel zoals ik het de afgelopen tien jaar nog nooit zag." (24 oktober '14) 

(Foto: De Standaard)

Sinds het aantreden van de regering-Michel I gaat haast geen dag voorbij zonder een rel rond N-VA. Nieuw is wel dat de kritiek nu ook uit eigen hoek komt. Zo maakt prominent Vlaams Beweger en KUL-politicoloog Bart Maddens zich op de Vlaamsgezinde opiniewebsite Doorbraak.be zorgen over de 'belgianisering' van de N-VA-ministers. "Maddens' waarschuwing heeft een ludieke inslag, maar bevat een grond van waarheid," zegt N-VA-parlementslid en erevoorzitter van de Vlaamse Volksbeweging Peter De Roover. "Er kan niet genoeg op dat risico gewezen worden. Maar je mag er geen fataliteit in zien." (17 oktober '14) 

(Foto: Filip Naudts)

Nu de federale regeringsonderhandelingen in het slop zitten, zien zelfs Bart De Wever en Charles Michel door de bomen het bos niet meer. Dan maar te rade gaan bij drie ministers van Staat met meer ervaring dan de hele huidige generatie politici bijeen. "Je gaat dat toch niet allemaal publiceren, wat wij hier zeggen? We gaan we gaan miserie krijgen, hoor!"

(Foto: Knack.be)

Een van de weinige zekerheden in de federale regeringsonderhandelingen leek lange tijd de as CD&V en N-VA. De christendemocraten en Vlaams-nationalisten staan al sinds 25 mei schouder aan schouder. Maar het voorbije weekend barstte de etterbuil van Arco weer open - een potentiële splijtzwam tussen beide partijen. Volgens N-VA-Kamerlid Peter Dedecker zat dit er al lang aan te komen. "De verantwoordelijken mogen niet buiten schot blijven."

(Foto: MSN.com)

Na een optimistische start vlak na de verkiezingen, lijkt de federale regeringsformatie alweer muurvast te zitten. En dus palavert men rustig over nevendossiers, zoals wie in afwachting van een nieuwe regering op de voorzittersstoel van de Kamer mag plaatsnemen. Daarbij leekt het lang tussen Siegfried Bracke (N-VA) en André Flahaut (PS) te gaan, tot Patrick Dewael (Open VLD) met het been ging lopen. Die werd daarbij, tot verontwaardiging van N-VA-Kamerlid Theo Francken, gesteund door een opvallende combine van alle partijen behalve N-VA en CD&V. "De boodschap is duidelijk: als het er maar gene van N-VA is."

(Foto: P-Magazine.be)

Met een verlies van 25 zetels was Vlaams Belang dé grote verliezer op 25 mei. Tijd om een stap opzij te zetten, vond voorzitter Gerolf Annemans. Hij wil ruim baan geven aan een nieuwe generatie die Vlaams Belang moet herbronnen. Tot oktober - wanneer er voorzittersverkiezingen zijn - kwijt hij zich nog van zijn voornaamste taak: puin ruimen. En tot dan hanteert hij één belangrijk devies: geen commentaar.


N-VA-voorzitter Bart De Wever krijgt van koning Filip nog een extra week om zijn opdracht als koninklijk informateur af te ronden. Aan Vlaamse zijde beweegt er voorlopig weinig - daar was het al snel duidelijk dat N-VA en CD&V de klus zouden klaren - maar aan Waalse zijde lijkt door de snelle regeringsvorming in het Waalse en Brusselse gewest nog alles te bepalen. Intussen blijft Bart De Wever inzetten op zijn centrumrechtse droomcoalitie met CD&V, CDH, MR en N-VA. Maar heeft dat wel kans op slagen? Politicoloog Nicolas Bouteca (UGent): "Het gaat er vanaf hangen hoeveel water Bart De Wever in zijn wijn wil doen."

(Foto: Zizo)

Met de verkiezingen achter de rug, zijn de politieke dobbelstenen voor de komende vijf jaar gerold. Tijd voor de regeringsformatie, en dat is altijd een delicate zoektocht naar evenwichten tussen partijfamilies, provincies en… tussen mannen en vrouwen. Op vraag van Stem Vrouw engageerden de meeste partijvoorzitters zich om de nieuwe regering voor minstens de helft uit vrouwen te laten bestaan, maar ze stootten daarbij op een njet van N-VA. "Wij vinden het een mooi initiatief," geeft partijkopstuk Liesbeth Homans aan, "maar van zodra je met quota begint te goochelen, kunnen wij ons daar niet in vinden.

(Foto: HBVL)

Het nationale hoofdkwartier van N-VA bevindt zich letterlijk op een steenworp van de Wetstraat. Maar een week voor de Vlaamse, federale en Europese verkiezingen zit de partij ook figuurlijk dichter bij de Wetstraat dan ooit tevoren, beseft ondervoorzitter Ben Weyts. "De kans op federale regeringsdeelname is voor N-VA nog nooit zo groot geweest als vandaag."

(Foto: HLN)

Door een lijst grondwetsartikelen voor herziening vatbaar te maken, heeft de regering-Di Rupo een punt gezet achter de legislatuur 2010-2014. Opvallend genoeg kozen ze daarbij voor de meest beperkte lijst in decennia. En dat schiet in het verkeerde keelgat bij N-VA-Kamerlid Theo Francken. "Ik heb tot het laatste moment geprobeerd om de regeringspartijen te overtuigen de rol van de koning toch voor herziening vatbaar te verklaren, maar het mocht niet baten."

(Foto: N-VA)

Als Antwerps OCMW-schepen staat Liesbeth Homans quasi synoniem met het sociale beleid van N-VA. Al stellen opiniemakers de jongste tijd steeds vaker de vraag of de partij überhaupt wel een sociale kant heeft. P gaat op zoek naar de warmte in de Iron Lady van Vlaanderen. "Ik ben wel een hit op karaokefeestjes!" (16 april '14)

(Foto: Tom Verbrugghen)

Als Zuhal Demir (N-VA) en Meryame Kitir (SP.A) in het federale parlement in de clinch gaan, gaan alle Wetstraatjournalisten aan het likkebaarden. De arbeidsmarktspecialistes beheersen hun dossiers tot in de puntjes, maar hun politieke visies verhouden zich als water tot vuur. En dat levert altijd stomende debatten op. "Waar gaan we dat schrijven, ze geeft een socialist gelijk!" "Maar alleen maar in deze context hé!"

(Foto: Vanmol.net)

"Wie jong is en niet links heeft geen hart," maakte de voormalige Britse premier Winston Churchill zich ooit sterk. Om er meteen aan toe te voegen: "maar wie oud is en niet rechts heeft geen verstand." De Vlaamse jeugd lijkt die leuze echter steeds meer aan zijn laars te lappen. "Vooral als het om economische thema's gaat, blijken jongeren er een centrumrechtse opvatting op na te houden," weet Pol Van den Driessche (N-VA).

(Foto: Jelle Vermeersch)

In zijn nieuwste boek, De Neoliberale Strafstaat, maakt politiek filosoof Bleri Lleshi het proces van 30 jaar neoliberaal beleid. Volgens de Albanese Brusselaar maalt de politiek niet langer om armoedebestrijding, maar enkel om criminaliteit. En dat is geen rechts privilege: "in vijf jaar steeg de Brusselse armoede met 10 procent. Dank u, Parti Socialiste!"

(Foto: De Standaard)

In Dwarsligger, een kroniek van zijn passage bij de nationale spoorwegmaatschappij, schetst ex-CEO Marc Descheemaecker een beeld van de NMBS waarvoor het woord 'ontluisterend' is uitgevonden. Het is een verhaal van schandalig dure lege treinen, van vriendjespolitiek op hoog niveau, en van hardleerse vakbonden. Toch staat Descheemaecker recht in zijn schoenen. "Ik ben nooit plat gegaan voor de politiek."