![]() |
| (Foto: MSN.com) |
Na een optimistische start vlak na de verkiezingen, lijkt de federale regeringsformatie alweer muurvast te zitten. En dus palavert men rustig over nevendossiers, zoals wie in afwachting van een nieuwe regering op de voorzittersstoel van de Kamer mag plaatsnemen. Daarbij leekt het lang tussen Siegfried Bracke (N-VA) en André Flahaut (PS) te gaan, tot Patrick Dewael (Open VLD) met het been ging lopen. Die werd daarbij, tot verontwaardiging van N-VA-Kamerlid Theo Francken, gesteund door een opvallende combine van alle partijen behalve N-VA en CD&V. "De boodschap is duidelijk: als het er maar gene van N-VA is."
Na een optimistische start vlak na de
verkiezingen, lijkt de federale regeringsformatie de laatste weken alweer
muurvast te zitten. En dus hakken de heren politici in afwachting van de Grote
Kwesties alvast enkele kleinere knopen door. Wie er in afwachting van een
nieuwe regering op de voorzittersstoel van de Kamer mag plaatsnemen,
bijvoorbeeld.
Daarbij ging het lang tussen Siegfried Bracke
(N-VA) en André Flahaut (PS), tot Patrick Dewael (Open VLD) met het been ging
lopen. Die werd daarbij gesteund door zowat alle partijen, behalve N-VA en
CD&V. Plots konden de Waalse liberalen, socialisten en christendemocraten,
die mekaar de voorbije maanden om de haverklap een hak zetten, zich wel vinden
in één project. Een eerste teken dat N-VA op wel meer vlakken buitenspel dreigt
te staan? En dat we dus op weg zijn naar een nieuwe klassieke tripartite?
THEO
FRANCKEN (Kamerlid N-VA): "Het is nog te vroeg in
de onderhandelingsfase om hier al veel achter te zoeken, maar de lijn van
sommige partijen lijkt toch steeds meer: 'als het er maar gene van N-VA is'.
Laurette Onkelinkx en Elio Di Rupo zeggen al sinds het aantreden van de regering-Di
Rupo in 2011 dat ze er alles aan zouden doen om N-VA ook in 2014 uit de
regering te houden. En ook nu blijkt het anti-N-VA-verhaal voor veel samenhang
te zorgen, zelfs tussen partijen die eigenlijk ideologisch ver van elkaar
staan, zoals PS en MR."
DAVE
SINARDET (politicoloog Universiteit Antwerpen):
"Toch zou ik hier niet meteen allerlei gevolgen uit gaan trekken voor de
formatie. Dit lijkt me geen voorbode voor een partijpolitieke samenwerking,
maar eerder een uiting van frustratie bij bepaalde partijen over wat zij zien
als een zekere arrogantie van N-VA, die misschien uitstraalt dat zij niet zo
gek veel rekening moeten houden met kleinere partijtjes, omdat ze toch de
grootste zijn. In die zin is er bij sommige N-VA'ers niet altijd genoeg de neiging
om naar bondgenoten te zoeken."
Dat bleek ook uit een reactie van Johan Vande
Lanotte (SP.A), die liet weten dat N-VA geen steun was komen vragen voor de
kandidatuur van Bracke.
SINARDET: "Inderdaad. En bij Open VLD zal het wel meegespeeld hebben dat
ze door CD&V en N-VA buiten de regering zijn gehouden. Om nog te zwijgen
van de manier waarop N-VA de Europese liberale fractie van Guy Verhofstadt
enkele weken aan het lijntje hield. Deze voorzitterskwestie lijkt me eerder een
plaagstoot, een manier om het signaal te geven: denk maar niet dat je het
allemaal alleen voor elkaar krijgt, beste N-VA. Je hebt ook bondgenoten
nodig."
Doorgaans is de voorzittersstoel voor de grootste
partij. Voelt N-VA zich nu geflikt?
FRANCKEN: (vergoelijkend) "Ik denk dat als wij Open VLD waren geweest, wij
hetzelfde hadden gedaan. Ook MR kan je moeilijk kwalijk nemen dat zij een
collega-liberaal steunden. Ik stoor me daar dus totaal niet aan. Zeker in deze
fase van de onderhandelingen, nu iedereen nog aan het aftasten is, kan dat
allemaal nog koelen zonder blazen. Als je op het punt staat te landen met een
regering, zou dat misschien anders zijn."
Dit geeft wel aan hoe geïsoleerd CD&V en N-VA
lijken te staan. Zelfs PS en MR vallen sneller in mekaars armen.
SINARDET: "Het is genuanceerder: Patrick Dewael is gewoon een
consensuskandidaat waar zowel PS als MR vrede mee kan nemen. Ik zou dit niet
meteen zien als de grote verzoening tussen Waalse liberalen en socialisten. En
ik heb ook niet het gevoel dat men plots alles gaat doen om N-VA buiten de
regering te houden: als dat het plan was, was N-VA waarschijnlijk nooit aan zet
gekomen."
FRANCKEN: "Of het echt een tegen allen is, zullen we wel merken als de
nieuwe regering nog lang op zich laat wachten. Dan kunnen we in het parlement
zelf wetgevende initiatieven nemen, zoals we in de vorige regeringsloze periode
ook met MR en VLD konden samenwerken rond bijvoorbeeld asiel en migratie. Als
we dan bijvoorbeeld een voorstel indienen om minimale dienstverlening bij
spoorstakingen in te voeren - een dossier dat al jaar en dag geblokkeerd wordt
door de PS - wil ik wel eens zien hoe geïsoleerd we staan. Volgens mij zullen
de liberale krachten aan beide kanten van de taalgrens de vieze smaak die ze
misschien krijgen van samenwerking met de N-VA dan wel doorslikken."
(lacht)
