Labels

(Foto: MSN.com)

Na een optimistische start vlak na de verkiezingen, lijkt de federale regeringsformatie alweer muurvast te zitten. En dus palavert men rustig over nevendossiers, zoals wie in afwachting van een nieuwe regering op de voorzittersstoel van de Kamer mag plaatsnemen. Daarbij leekt het lang tussen Siegfried Bracke (N-VA) en André Flahaut (PS) te gaan, tot Patrick Dewael (Open VLD) met het been ging lopen. Die werd daarbij, tot verontwaardiging van N-VA-Kamerlid Theo Francken, gesteund door een opvallende combine van alle partijen behalve N-VA en CD&V. "De boodschap is duidelijk: als het er maar gene van N-VA is."


Na een optimistische start vlak na de verkiezingen, lijkt de federale regeringsformatie de laatste weken alweer muurvast te zitten. En dus hakken de heren politici in afwachting van de Grote Kwesties alvast enkele kleinere knopen door. Wie er in afwachting van een nieuwe regering op de voorzittersstoel van de Kamer mag plaatsnemen, bijvoorbeeld.

Daarbij ging het lang tussen Siegfried Bracke (N-VA) en André Flahaut (PS), tot Patrick Dewael (Open VLD) met het been ging lopen. Die werd daarbij gesteund door zowat alle partijen, behalve N-VA en CD&V. Plots konden de Waalse liberalen, socialisten en christendemocraten, die mekaar de voorbije maanden om de haverklap een hak zetten, zich wel vinden in één project. Een eerste teken dat N-VA op wel meer vlakken buitenspel dreigt te staan? En dat we dus op weg zijn naar een nieuwe klassieke tripartite?

THEO FRANCKEN (Kamerlid N-VA): "Het is nog te vroeg in de onderhandelingsfase om hier al veel achter te zoeken, maar de lijn van sommige partijen lijkt toch steeds meer: 'als het er maar gene van N-VA is'. Laurette Onkelinkx en Elio Di Rupo zeggen al sinds het aantreden van de regering-Di Rupo in 2011 dat ze er alles aan zouden doen om N-VA ook in 2014 uit de regering te houden. En ook nu blijkt het anti-N-VA-verhaal voor veel samenhang te zorgen, zelfs tussen partijen die eigenlijk ideologisch ver van elkaar staan, zoals PS en MR."
DAVE SINARDET (politicoloog Universiteit Antwerpen): "Toch zou ik hier niet meteen allerlei gevolgen uit gaan trekken voor de formatie. Dit lijkt me geen voorbode voor een partijpolitieke samenwerking, maar eerder een uiting van frustratie bij bepaalde partijen over wat zij zien als een zekere arrogantie van N-VA, die misschien uitstraalt dat zij niet zo gek veel rekening moeten houden met kleinere partijtjes, omdat ze toch de grootste zijn. In die zin is er bij sommige N-VA'ers niet altijd genoeg de neiging om naar bondgenoten te zoeken."

Dat bleek ook uit een reactie van Johan Vande Lanotte (SP.A), die liet weten dat N-VA geen steun was komen vragen voor de kandidatuur van Bracke.
SINARDET: "Inderdaad. En bij Open VLD zal het wel meegespeeld hebben dat ze door CD&V en N-VA buiten de regering zijn gehouden. Om nog te zwijgen van de manier waarop N-VA de Europese liberale fractie van Guy Verhofstadt enkele weken aan het lijntje hield. Deze voorzitterskwestie lijkt me eerder een plaagstoot, een manier om het signaal te geven: denk maar niet dat je het allemaal alleen voor elkaar krijgt, beste N-VA. Je hebt ook bondgenoten nodig."

Doorgaans is de voorzittersstoel voor de grootste partij. Voelt N-VA zich nu geflikt?
FRANCKEN: (vergoelijkend) "Ik denk dat als wij Open VLD waren geweest, wij hetzelfde hadden gedaan. Ook MR kan je moeilijk kwalijk nemen dat zij een collega-liberaal steunden. Ik stoor me daar dus totaal niet aan. Zeker in deze fase van de onderhandelingen, nu iedereen nog aan het aftasten is, kan dat allemaal nog koelen zonder blazen. Als je op het punt staat te landen met een regering, zou dat misschien anders zijn."

Dit geeft wel aan hoe geïsoleerd CD&V en N-VA lijken te staan. Zelfs PS en MR vallen sneller in mekaars armen.
SINARDET: "Het is genuanceerder: Patrick Dewael is gewoon een consensuskandidaat waar zowel PS als MR vrede mee kan nemen. Ik zou dit niet meteen zien als de grote verzoening tussen Waalse liberalen en socialisten. En ik heb ook niet het gevoel dat men plots alles gaat doen om N-VA buiten de regering te houden: als dat het plan was, was N-VA waarschijnlijk nooit aan zet gekomen."
FRANCKEN: "Of het echt een tegen allen is, zullen we wel merken als de nieuwe regering nog lang op zich laat wachten. Dan kunnen we in het parlement zelf wetgevende initiatieven nemen, zoals we in de vorige regeringsloze periode ook met MR en VLD konden samenwerken rond bijvoorbeeld asiel en migratie. Als we dan bijvoorbeeld een voorstel indienen om minimale dienstverlening bij spoorstakingen in te voeren - een dossier dat al jaar en dag geblokkeerd wordt door de PS - wil ik wel eens zien hoe geïsoleerd we staan. Volgens mij zullen de liberale krachten aan beide kanten van de taalgrens de vieze smaak die ze misschien krijgen van samenwerking met de N-VA dan wel doorslikken." (lacht)