 |
| (Foto: N-VA) |
Als Antwerps OCMW-schepen staat Liesbeth Homans quasi synoniem met het sociale beleid van N-VA. Al stellen opiniemakers de jongste tijd steeds vaker de vraag of de partij überhaupt wel een sociale kant heeft. P gaat op zoek naar de warmte in de Iron Lady van Vlaanderen. "Ik ben wel een hit op karaokefeestjes!" (16 april '14)
De jongste telg in de reeks is 'Thatcher aan de Schelde', waarin Jan Vranken, geestelijke vader van het Jaarboek Armoede en Sociale Uitsluiting de balans opmaakt van één jaar N-VA-bestuur in Antwerpen. Daarin is een speciaal plekje gereserveerd voor Liesbet Homans: volgens Vranken voltooit zij in Antwerpen het werk van de voormalige Britse premier, beter bekend als The Iron Lady. Homans wuift de beschuldigingen weg. "Komaan zeg. Straks zeggen ze nog dat ik de Falklands wil binnenvallen."
Vindt u het een verwijt als men u met Margaret Thatcher vergelijkt?
HOMANS: "Ik denk dat er toch een duidelijk verschil is. Thatcher was natuurlijk een zeer belangrijke madam in de wereldgeschiedenis, maar ik denk dat er weinig gelijkenissen zijn tussen ons beleid: Thatcher heeft de sociale voorzieningen gehalveerd, ik heb ze in Antwerpen met 25% doen toenemen. Dat is toch sociaal?"
Daar heeft Jan Vranken zijn twijfels bij. Hij vindt dat u als OCMW-schepen in Antwerpen uw sociaal beleid verwaarloost. U laat de armen hun eigen boontjes doppen.
HOMANS: "Dat kan ik dus met klem tegenspreken. Ik heb zijn boek gelezen, en ik zag er nauwelijks cijfers in staan. Wel, ik zal er u dan maar eentje geven: ik heb in het begin van deze legislatuur - met succes - keihard gevochten om meer middelen voor het OCMW. En dat is broodnodig, want als je in een stad als Antwerpen, die veel armoede aantrekt, armoede niet bestrijdt, ben je verkeerd bezig."
Volgens Vranken wendt u uw middelen verkeerd aan: u bespaart miljoenen op de sociale grondrechten van de Antwerpenaar en ettelijke middenveldsorganisaties.
HOMANS: (op dreef) "Vranken schiet er maar op los in zijn boek. De subsidies voor het middenveld zijn net gestegen! Hij neemt me bijvoorbeeld ook kwalijk dat ik het leefloon in Antwerpen niet wil optrekken. Maar dan vergeet hij wel dat de hoogte van het leefloon federale materie is - ik heb daar niets over te zeggen. En dan nog: ik zou wel zot moeten zijn om het leefloon enkel in Antwerpen te verhogen, zonder dat de rest van België meedoet. Er zou nogal een toeloop zijn van steunzoekers! Maar ik vind wel dat Vranken een punt heeft: dat leefloon moet hoger. (fijntjes) Vandaar dat het ook in ons partijprogramma staat: wij willen dat boven de armoedegrens tillen. Misschien moet hij dan maar op ons stemmen."
Waarom worden er eigenlijk zo veel boeken over N-VA geschreven?
HOMANS: "Tja, je moet de achtergrond van die auteurs eens nagaan. Die komen allemaal uit extreem-linkse hoek. Een mens zou zich gaan afvragen of ze over hun eigen ideologie dan niets te zeggen hebben. Ook Thatcher aan de Schelde is gewoon een ideologisch pamflet van PVDA. Daar is op zich niets mis mee, maar het zou hen wel sieren moesten ze dat ook toegeven."
Is dat waarom u weigert met de auteur in debat te gaan?
HOMANS: "Ik vind het alleszins raar dat er een boek over mij verschijnt zonder dat ik één keer geconsulteerd ben. Dan zie ik ook niet in waarom ik nu plots met meneer Vranken zou moeten debatteren. Zelfs niet voor een filosofische discussie: hij staat niet op een politieke lijst."
Als PVDA-voorzitter Peter Mertens het geschreven had, zou u wél in debat gaan?
HOMANS: "Peter Mertens had dit soort onzin niet kunnen schrijven, want hij is een zeer intelligent man, die weet dat als je enig politiek sérieux wil behouden, je dit soort boeken niet kan schrijven. Omdat je dan volledig onderuit gaat."
U kan Vranken toch niet wegzetten als onnozelaar? Hij is professor emeritus aan de Universiteit Antwerpen, en de geestelijke vader van het gerenommeerde Jaarboek Armoede. Hij weet waarover hij spreekt.
HOMANS: "Sorry, maar ik kan dit boek echt niet als wetenschappelijk werk beschouwen. De zaken die hij aanhaalt zijn selectief, incompleet of ronduit verkeerd. Zo vermeldt hij in de inleiding verhalen over mijn jeugd die hij onmogelijk kan kennen. Hij beweert bijvoorbeeld dat ik 'zelf de sociale ladder kon beklimmen omdat ik het geluk had ontdekt te worden.' Komaan zeg: die mens heeft mij nog nooit gesproken. Dan vind ik het beneden alle peil dat hij vrijelijk uitspraken doet over de kansen die ik krijg. Als je niets kent van iemands achtergrond, dan zwijg je er toch over?"
Aardappelen schillen
Nochans staat Vranken niet alleen met zijn kritiek. Toen u aankondigde sociale fraudeurs op te sporen via Facebook, noemde ook staatssecretaris voor Armoedebestrijding Maggie De Block (Open VLD) dat 'onverdedigbaar.'
HOMANS: "Kijk, we hebben gemerkt dat het loont om die sociale media in de gaten te houden. En ik vind nu eenmaal dat elke vorm van fraude moet bestreden worden, of die nu fiscaal, financieel of sociaal is. Want fraude impliceert dat je iets afpakt waar een ander recht op heeft, terwijl jij het niet nodig hebt. Dát is asociaal."
"Maar ook dat wordt steeds tot een karikatuur herleid. De concrete aanleiding was een leefloner die zijn elektriciteitsfactuur van 130 euro niet kon betalen. Maar intussen pronkte hij op Facebook wel met om 1.700 euro aan vliegtickets naar zijn thuisland. Jan Vranken stelt in zijn boek de vraag of mensen dan niet meer op vakantie mogen, of zieke familieleden gaan bezoeken in hun thuisland. Maar ik vind het gewoon straf dat een erkend vluchteling dure tickets koopt om naar een land te vliegen waar hij nooit van zijn leven nog wilde komen. En bovendien: dan kan je die factuur van 130 euro toch ook betalen?"
Toch vindt Vranken dat u die energie beter in iets anders zou investeren.
HOMANS: "Zeg, zoveel moeite is dat nu ook weer niet. Je moet niet denken dat ik dagelijks twee mensen fulltime Facebook laat afschuimen."
Het gaat om het principe: het departement van Maggie De Block schat de sociale fraude op 5%...
HOMANS: (onderbreekt) "En is dat dan verwaarloosbaar?"
Misschien wel in vergelijking met de 65% van de uitkeringsgerechtigden die hun leefloon niet aanvragen.
HOMANS: "Iedereen die zich tot het OCMW wendt en voldoet aan de voorwaarden, krijgt een leefloon. Dus waarom komen ze daar niet toe?"
Omdat ze niet weten dat ze er recht op hebben, of omdat ze het niet durven aanvragen, bijvoorbeeld. Misschien zou u beter die mensen opsporen en hen op hun rechten wijzen.
HOMANS: "Waarom denk je dat we in Antwerpen samenwerkingsakkoorden afsluiten met middenveldsorganisaties? Als de mensen hun weg niet vinden, is het aan die organisaties die daarvoor betaald worden om hun wegwijs te maken. Bovendien sporen we armoede actief op via onbetaalde schoolrekeningen. Dan klampen wij de mensen aan, en vragen we of we hen kunnen helpen. Maar het OCMW kan natuurlijk niet iedereen uit zijn kot gaan lokken."
U kan ze er blijkbaar wel uitjagen. Als het aan u ligt moeten steuntrekkers binnenkort gemeenschapsdienst doen.
HOMANS: "Ik blijf daar ook achter staan: we vragen een wederdienst voor dat leefloon. Dan duikt al snel het doembeeld uit Nederland op, waar leefloners takken van straat moeten rapen, pagina's moeten tellen of schoenen moeten poetsen, maar zo zien wij het echt niet. Wij denken onder andere aan meehelpen in bejaardentehuizen, bij voedselbedelingen. Zo worden die steuntrekkers ook uit hun sociaal isolement gehaald. En voor de duidelijkheid: het gaat ons daarbij echt enkel om mensen die we niet op een andere manier kunnen activeren. We gaan aan mensen die elke dag opleidingen volgen of stage lopen natuurlijk niet vragen om 's avonds nog in het rusthuis aardappelen te gaan schillen."
Het Vlaams Netwerk tegen Armoede ziet er een gemakkelijke besparing in. Zo moet de stad die klusjes niet meer betalen.
HOMANS: "Voor de gigantische terugverdieneffecten moeten we het nochtans niet doen. (lacht) Dat heeft echt niets te maken met besparen. Dit is gewoon mensen naar vrijwilligerswerk leiden - en gezien de aanstormende vergrijzing, hebben we echt nood aan mensen die willen bijspringen in bijvoorbeeld rusthuizen. Zeker omdat je zo de betrokkenen uit hun sociaal isolement kan halen."
Helpt vuilzakken ophalen - een ander klusje op de lijst - ook tegen dat sociaal isolement?
HOMANS: "Maar is het dan zo denigrerend dat die mensen vuil moeten ophalen? Dat vind ik wel vernederend voor de mensen die dat werk dag in dag uit doen."
U kreeg in dat debat opvallende steun van Noël Slangen (Open VLD). Die vroeg zich af of de weerstand tegen het voorstel even sterk zou zijn als het niet van u kwam.
HOMANS: (stilte) "Tja, dat is de focus op Antwerpen, hé. Men doet graag alsof Antwerpen een broeihaard is van allerlei asociale ideeën. Maar in Gent doen ze net hetzelfde. Neem nu die situatie met de verdeling van aidsremmers (het Antwerpse OCMW zou aidsmedicijnen weigeren aan illegalen, maar bleek gewoon de federale wetgeving te volgen, red.): daar heb ik ook een hele emmer bagger over mij gekregen. Zelfs Laurette Onkelinkx en Brussels burgemeester Yvan Mayeur (beiden PS, red.) vonden het nodig zich te moeien - blijkbaar hadden ze niets beters te doen. Ook Daniël Termont (Gents SP.A-burgemeester, red.) zat op mijn dak, terwijl hij later heeft moeten toegeven dat in Gent net hetzelfde gebeurt, en dat wij eigenlijk gewoon de wet toepasten. Maar ach, daar raak je uiteindelijk wel aan gewend. Waarom heet zo'n boek als dat van Jan Vranken niet 'Pinochet' of 'Reagan aan de Schelde'? Omdat hij het aan iemand wil ophangen. In de inleiding mag dan wel staan dat het boek over niemand in het bijzonder gaat, maar na 10 bladzijden spreekt hij wel over 'ons hoofdpersonage, Liesbeth Homans'… Dan weet je genoeg, hé."
Bloedbad
Vranken is niet de enige die over uw partij schrijft. Volgens UGent-econoom Gert Peersman spreekt het onlangs voorgestelde N-VA-programma boekdelen: met lastenverlagingen, de inperking van de werkloosheidsuitkering en de afschaffing van de index trekt de partij volop de kaart van de ondernemers. Het is dus toch waar dat VOKA uw baas is?
HOMANS: "Goh, we blijven dat label maar krijgen. We zouden ook asociaal zijn, kil, en niet begaan met gewone werknemers. Wel, ik ben het daar totaal niet mee eens."
Dus het is niet op maat van ondernemers geschreven?
HOMANS: "Je moet natuurlijk wel iets doen voor die ondernemers. Dat zijn de mensen die zorgen dat al die werknemers een job hebben. Echt waar: als wij de werkgeversbijdragen verlagen, is dat niet voor de schone ogen van die ondernemers, maar omdat we willen dat ze in Vlaanderen mensen te werk blijven stellen. Want het huidige plaatje is niet zo fraai: er zijn nog nooit zo veel faillissementen geweest, en de bedrijven blijven maar weg trekken."
Maar tegelijk wil N-VA wel de index afschaffen. Zo raakt u de hardwerkende Vlaming vol in de portemonnee.
HOMANS: "Zonder job heb je aan een loonsindexering ook niets, hé. En daarbij: men zegt gemakkelijk dat zo'n indexafschaffing de koopkracht aantast, maar dat is relatief. Want als een werknemer door de index 133 euro bovenop zijn brutoloon krijgt, gaat 100 euro daarvan naar de staat."
Dus geeft u die 33 overige euro's zomaar op?
HOMANS: "Maar neen: je verhoogt de koopkracht dan door andere belastingen te verlagen. Geloof mij: de indexering verhoogt vooral de koopkracht van de staat, niet die van de burger."
Met dat indexvoorstel zetten jullie de PS alleszins voor het blok: zij kunnen dat onmogelijk slikken.
HOMANS: (grijst) "Ik denk dat er voor de PS véél onaanvaardbare zaken in ons programma staan. Wij zijn selectief waar het kan, maar zij willen het hele systeem behouden, en daarbovenop iedereen een hogere uitkering geven. Hoe ze dat gaan realiseren, ik zou het niet weten."
Voor N-VA is het antwoord duidelijk: door de broeksriem aan te halen. Jullie willen 12 miljard besparen.
HOMANS: "We hebben van in het begin gezegd dat het niet leuk zou worden. Ons programma is geen goednieuwsshow, maar een eerlijk en gedetailleerd plan, waarin we de Vlaming heel duidelijk maken wat onze visie is. Daar schort het soms bij de andere partijen. Neem nu Open VLD: zij willen 16 miljard besparen. Oké, dat staat genoteerd. Maar ze reppen met geen woord over hoe ze dat gaan doen. Bovendien willen de liberalen binnen 2 jaar een begrotingsevenwicht realiseren. Dat wil zeggen dat ze de komende twee jaar 13 miljard gaan moeten besparen. Dán gaan we pas een bloedbad tegemoet."
De foutjes van Philippe
Dat begrotingsevenwicht draagt N-VA op Vlaams niveau, waar ze mee in de regering zit, hoog in het vaandel. Is dat jullie voornaamste verwezenlijking?
HOMANS: "Dat is evident: minister van Begroting Philippe Muyters heeft vier jaar lang een budget in evenwicht kunnen afleveren. Als elke overheid in dit land dat zou doen, zouden we er veel beter voor staan."
Mag ik voor de rest stellen dat dit niet bepaald de Vlaamse regering van jullie dromen was?
HOMANS: "U moet niet te smalend doen over dat begrotingsevenwicht: met zo'n budget staan en vallen al je realisaties. Maar los daarvan: als je in een regering stapt met drie partijen, dan weet je dat je compromissen zal moeten sluiten. Een regeerakkoord is nooit een doorslagje van een specifiek partijprogramma, dat lijkt me logisch. Maar ik denk dat N-VA in deze Vlaamse regering een zeer loyale partner is geweest. Dat kan niet van elke partner gezegd worden. En voor alle duidelijkheid: daarmee verwijs ik naar SP.A, als dat uw volgende vraag zou zijn." (lacht)
Waar heeft SP.A jullie dan verraden?
HOMANS: "In de hele Oosterweelsaga is toch wel meermaals gebleken dat SP.A zich niet bepaald aan de afspraken houdt. Zelfs nu nog loopt SP.A-parlementslid Bart Martens overal ideeën te verkondigen die afwijken van het compromis dat we in de schoot van de regering hebben gesloten. Dat vind ik niet loyaal. Wij zouden ook over alles wat we van SP.A moeten slikken keet kunnen schoppen, maar dat doen we niet."
Ha neen? SP.A-Onderwijsminister Pascal Smet, die zijn geliefkoosde onderwijshervorming door N-VA getorpedeerd zag, zal het graag horen.
HOMANS: "Je mag als partij toch wegen op een voorstel, als je dat wil bijsturen? Uiteindelijk blijft elk dossier het resultaat van onderhandelingen, een compromis tussen drie partijen. Dat is nooit echt waar je als individuele partij van droomt. En trouwens: de mensen vergeten wel eens dat wij in de Vlaamse regering nog volgens ons electoraal gewicht van 2009 boksen. Daar zijn we nog een kleinere partij dan CD&V en SP.A. En tóch kunnen wij wegen op de debatten. Dat is toch mooi?"
N-VA heeft wel eisen als de kindpremie en de Vlaamse hospitalisatieverzekering moeten opofferen. Terwijl jullie dat toch aan de kiezers beloofd hadden.
HOMANS: "Je moet ook rekening houden met de economische situatie: we moesten op budgettair vlak echt wel de tering naar de nering zetten. Dus hebben wij die twee dossiers ingeslikt, ja, want wij wilden liever die begroting in evenwicht. Maar er zijn nog zaken die we met deze Vlaamse regering niet konden realiseren. Het wegwerken van de wachtlijsten in de zorgsector, bijvoorbeeld. Of het capaciteitstekort in het onderwijs."
Dus oppositiepartij Open VLD heeft gelijk: Peeters II was een stilstandregering.
HOMANS: (blaast) "Dat nu ook weer niet."
U haalt het zelf aan: de wachtlijsten, Oosterweel, de kindpremie: het werd allemaal niets.
HOMANS: "Ja maar, hoe jammer het ook is: het is een utopie om te denken dat je gelijk welke wachtlijst gaat kunnen wegwerken. Neem nu de sociale huisvestingssector: in Antwerpen alleen al staat 13.000 man op de wachtlijst. Maar goed, dat neemt natuurlijk niet weg dat je inspanningen moet blijven leveren. Dat is ook voor ons een prioriteit."
Door die begroting in evenwicht als voornaamste verwezenlijking naar voor te schuiven, steekt u natuurlijk een mooie pluim op de hoed van Begrotingsminister Philippe Muyters…
HOMANS: "Absoluut."
Hoe komt het dan dat die als lijstduwer helemaal onderaan op de Vlaamse N-VA-lijst staat?
HOMANS: "Alsof dat een affront is? Jan Jambon duwt ook de Kamerlijst, hé. Bart De Wever, Jan Jambon, Philippe en ikzelf hebben voor die lijstsamenstelling vergaderd, en op basis van onze persoonlijke ambities zijn we tot deze opstelling gekomen, waarin iedereen zich perfect kan vinden."
Toch is het opvallend. Of kent u nog uittredende ministers die hun lijst duwen?
HOMANS: (blaast) "Dat weet ik niet. Maar het is toch niet omdat iedereen dat doet, dat wij dat ook moeten doen?"
Het wekt alleszins de indruk dat het iets te maken heeft met zijn rekenfoutjes, of die motie van wantrouwen die in het parlement tegen hem werd ingediend.
HOMANS: (hevig) "Totaal niet. We zijn heel tevreden over Philippes werk. Maar in Antwerpen hebben we natuurlijk veel kopstukken. En dan moet je keuzes maken. En geloof mij: dat is zonder één onvertogen woord gebeurd."
We kunnen er ook uit afleiden dat de partij liever u naar voor schuift als kandidaat-minister-president.
HOMANS: "Ik denk dat alle N-VA-kandidaten daar heel duidelijk in zijn: wij stellen ons kandidaat voor niets. We vragen eerst de stem van de kiezer, en als die ons een mandaat geeft, zullen wij geen enkele verantwoordelijkheid uit de weg gaan. Niemand van ons. Ook ik niet."
U zou zo'n kantoor aan het Martelarenplein dus wel degelijk zien zitten?
HOMANS: "Nogmaals: we moeten eerst zien hoe de kiezer de kaarten schudt op 25 mei. Maar ikzelf zou die verantwoordelijkheid alleszins niet uit de weg gaan. Zeker als de kiezer ons een mandaat geeft door massaal op N-VA te stemmen."
Dus als N-VA de grootste partij wordt, eisen jullie het minister-presidentschap op? Dat is vast een streep door de rekening van Kris Peeters.
HOMANS: "Bwoa… Je kan op verschillende manieren rekening houden met het mandaat van de kiezer. Ik vind de inhoud van het regeerakkoord belangrijker dan de postjes die eraan vast hangen. Dus als Kris Peeters 90% van het N-VA-programma wil uitvoeren, maar in ruil minister-president wil blijven, dan valt daarover te discussiëren. Maar nogmaals: het laatste woord is volledig aan de kiezer."
Kijkt u uit naar de clash met de minister-president in verkiezingsdebatten?
HOMANS: "Ik zou wel willen, maar voorlopig weigert Peeters een één-tegen-één-debat met mij."
Hebt u hem al gevraagd waarom hij de boot afhoudt?
HOMANS: "Neen, maar hij zal er wel een goeie reden voor hebben, zeker? Ik kan mij daar vanalles bij voorstellen, maar het is niet aan mij om hier allerlei pistes op tafel te gooien. Maar als hij zich bedenkt: ik blijf vragende partij."
Tante Thatcher
Als u echt een gooi wil doen naar het minister-presidentschap, zal u uw stuurse imago toch moeten bijschaven, zegt politicoloog Dave Sinardet. Waar heeft u dat harde beeld toch aan te danken?
HOMANS: "Ik denk dat het veel te maken heeft met rechtlijnig zijn. Eens ik een beslissing neem, ga ik ervoor. Dat is nodig in de politiek: ik houd niet van mensen die één dag A zeggen en de volgende dag naar B switchen. Dat ga je bij mij niet meemaken. En als dat dan hard overkomt, is dat maar zo. Maar dan zie ik dat als een compliment."
Ligt het soms ook niet aan uw voortvarende uitspraken? Toen de sociale sector dreigde met stakingen tegen nakende besparingen in Antwerpen…
HOMANS: (geërgerd) "Allez, die éne uitspraak, jaaa, jaaa."
Het klonk toen dreigend: 'dreigen met stakingen is solliciteren naar meer besparingen.'
HOMANS: "Als men mij vraagt of ik ergens spijt van heb, is dat altijd de uitspraak die ik aanhaal. Die had ik inderdaad niet moeten doen. Blijkbaar nam mijn zogenaamd kwaadaardige kant daar even over. (lacht) Maar dat heb ik wel meteen toegegeven, hé."
Misschien is dat voortvarende waarom u zo lijkt te polariseren.
HOMANS: "Sta mij toe om te zeggen dat de media meewerken aan die framing. Als een nieuwssite een artikel over mij publiceert, staan daar altijd de meest afschuwelijke foto's bij. (naar de fotograaf) Let dus maar goed op, straks! (lacht) Soms duikelt men foto's op van vijf jaar geleden. Terwijl elke mens toch ziet dat er iets veranderd is tegenover een dik jaar geleden?"
Wat dan precies?
HOMANS: "Ja, toch een kilo of twintig. (lacht) Men schildert mij bewust af als een norse, kwaaie tante, dus kiest men altijd foto's die perfect passen bij dat beeld. Blijkbaar moet dat etiket van 'de Thatcher van Vlaanderen' op alle mogelijke manieren aan mij vastgekleefd worden. Terwijl ik het écht niet slecht voor heb met de mensen, hoor."
"En nog zoiets: elke politieke tegenstander - en veel journalisten - gebruiken maar al te graag 'N-VA' en 'asociaal' in dezelfde zin, want dat oogt zo mooi. Maar ik heb je nu net onze standpunten over het leefloon uitgelegd: is dat nu zo asociaal? Soit: ik denk dat de mensen die de moeite doen om de kranten te lezen en naar de feiten kijken, zelf hun eigen mening kunnen vormen."
Krijgt u nog veel commentaar over uw mondhoeken?
HOMANS: "Dat ze te veel bewegen omdat ik te veel praat. (lacht) Maar toen ik bij Reyers Laat over die mondhoeken aangesproken werd… Dat vond ik gewoon hallucinant. 'Hebt u een imagoprobleem?', vroeg Lieven Van Gils mij. 'Staan uw mondhoeken niet te veel omlaag?' Sta mij toe om te zeggen dat dat bij een vrouw veel gemakkelijker wordt gedaan dan bij een man. Want zou men die vraag stellen aan Karel De Gucht - nochtans ook niet bepaald een lachebek? Ik denk het niet. Ik denk het écht niet."
Bart De Wever maakte het toch ook mee? Toen hij afslankte, ging het ook meer om zijn norsere uitstraling dan over wat anders.
HOMANS: "Kijk, als mijn imago van harde tante te wijten is aan mijn rechtlijnigheid en doorzettingsvermogen, vind ik het een compliment. Maar als het puur om uiterlijk gaat… Jongens toch. Straks gaan we het nog over de stand van mijn oren hebben."
Misschien moet u voor een frivoler imago eens in de leer gaan bij Philippe Muyters, die op congressen al eens danst voor de VRT-camera's?
HOMANS: "Oh, maar op dat vlak moet ik niets leren: op feestjes ben ik steevast de eerste die toekomt en de laatste die vertrekt. Maak u dus geen zorgen: ik heb een zeer boeiend en rijkgevuld sociaal leven. De mensen die mij echt goed kennen, schrikken ook van de manier waarop ik afgeschilderd word. Ik doe zelfs altijd mee aan de karaoke!" (lacht)
Laat mij raden naar uw signature tune: Vlaanderen Boven?
HOMANS: (schaapachtig) "Eerder foute jaren '80-muziek. Depeche Mode, Anne Clarke, dat soort toestanden. Of Bonnie Tyler: Total Eclipse of the Heart past perfect bij mijn stemhoogte."
Op naar de karaokebar!
HOMANS: "Liever niet: dat reserveer ik voor thuis bij vriendinnen - die hebben zo'n programma op de Wii. Nee, een echte karaokebar, dat zou pure electorale zelfmoord zijn." (lacht)
