 |
| (Foto: GVA) |
De VRT bevoordeelt de traditionele partijen
(CD&V, SP.A en Open VLD), en moffelt N-VA liefst zoveel mogelijk weg in
haar programma's. Dat concludeert het Vlaamsgezinde internettijdschrift Doorbraak na een studie over actualiteitenprogramma's Reyers Laat, TerZake en De Zevende Dag. "Dit is er jaar na jaar ver over," vindt Siegfried Bracke, N-VA-Kamerlid en voormalig hoofdredacteur van de VRT-nieuwsdienst. "Bedient men enkel nog politieke vrienden?"
Een concreet voorbeeld: hoewel N-VA bij de
federale verkiezingen van 2010 28% van de stemmen haalde, mocht de partij in
2013 maar 20% van de gasten voor TerZake leveren. Open VLD-politici mochten
daarentegen liefst 23% van de tijd opdraven, terwijl ze in 2010 maar 14% van de
Kamerzetels binnenrijfden. Ongehoord, vindt N-VA-Kamerlid en voormalig
hoofdredacteur van de VRT-nieuwsdienst Siegfried Bracke. "Ik had ook wel
de indruk dat N-VA ondervertegenwoordigd was. Maar vooral de omvang van dat
onevenwicht verbaast me. Als je kijkt naar die cijfers, kan je toch niet anders
dan vaststellen dat er een probleem is?"
Hield de nieuwsdienst die cijfers meer in balans
toen u er hoofdredacteur was?
BRACKE: "Wij hielden dat evenwicht goed in de gaten, met lijstjes. Wij
lieten politieke partijen opdraven naargelang hun electorale sterkte bij de
voorgaande verkiezingen. Vooral CD&V kreeg toen veel zendtijd. Niet dat we
met een apothekersweegschaal alles afwogen - dat kan je nooit bolwerken - maar
als een politicus zich gediscrimineerd voelde, toonde ik hen gewoon mijn
lijstjes, en kon hij zien dat er een systeem in zat."
En daar schort het volgens u bij de openbare
omroep: er is geen systeem?
BRACKE: "Misschien wel, maar ik heb het nog niet mogen horen. Ik zou het
wel graag weten! Misschien is men gewoon van systeem veranderd, of trekt men nu
simpelweg resoluut de kaart van politieke vrienden. Want er zit echt wel een
paarse beweging in: vooral SP.A en VLD profiteren van die
oververtegenwoordiging. Men voelt paars, dus men speelt paars."
Is de VRT dan de anti-Vlaamse, rode burcht zoals
ze vaak afgeschilderd wordt?
BRACKE: "Er heerst duidelijk een 'progressieve' gedachte op de
nieuwsdienst. Als je dan binnenkomt als jonge journalist, pas je je vrij snel
aan die opinie aan - dat heeft te maken met peer pressure. Maar je verwacht
natuurlijk dat de bazen dat een beetje in goede banen leiden. Zo heb ik in 2007
de nieuwsredactie nog verplicht om een item te maken over het overlijden van
Karel Dillen, de stichter van het Vlaams Blok. Ik was ook tegen die partij,
maar dat maakt niet uit: ze waren op dat moment de grootste, dus moet je hen
ook behandelen."
Worden de traditionele partijen niet gewoon
oververtegenwoordigd omdat ze regeringspartijen zijn - en dus het meeste uit te
leggen hebben?
BRACKE: "Dat heb ik inderdaad ook in informele gesprekken te horen gekregen.
En dat kan een valabele strategie zijn, maar ze strookt niet met de
werkelijkheid. Want Groen is geen regeringspartij, maar bokst qua optredens in
nieuwsprogramma's wel boven zijn electorale gewicht."
Bij De Zevende Dag kan je de cijfers ook anders lezen.
Daar komen N-VA, CD&V, SP.A en VLD allemaal ongeveer 20% van de tijd aan
bod. Een eerlijke verdeling.
BRACKE: "Tja, de meest ervaren politieke journalist (Ivan De Vadder,
red.) werkt natuurlijk mee aan De Zevende Dag. Die snapt wel dat er een evenwicht
moet zijn. Maar dan klopt de verdeling nog altijd niet: er wordt geen rekening
gehouden met het electorale gewicht van een partij. En het is niet eens een
klein beetje uit balans: dit is er ver over. Bovendien zet de trend zich jaar
na jaar door: ik zou zelfs spreken van een volgehouden misdrijf."
Hebt u dan echt het gevoel dat de N-VA zijn zeg
niet kwijt kan?
BRACKE: "Ha ja, natuurlijk! Dat is evident. Maar goed, elke politicus
wil natuurlijk 24 uur per dag op tv komen. Al een geluk voor de kijkers dat dat
niet gebeurt."
