![]() |
| (Foto: DS) |
Selah Sue en Senne Van den Bogaert konden in Studio Flagey elk in een andere kamer gezeten hebben: het had amper verschil gemaakt. (20 november '15)
Een aflevering van Studio Flagey proberen mee te pikken heeft dezer dagen veel weg van een naald in een hooiberg zoeken. Het praatprogramma over muzikale helden zou acht weken lang ‘elke donderdag’ lopen, maar intussen zijn we na zes weken amper vier afleveringen ver: door de voetbalprogrammering op Canvas wordt elke kans op continuïteit genadeloos gefnuikt.
We zeggen Studio Flagey, maar eigenlijk moeten we Van Bowie tot onder zeggen. Studio Flagey is namelijk de overkoepelende titel voor een aantal muziekreeksen die Canvas plant. Daarbij wordt telkens een curator aangesteld die gasten mag uitnodigen om aan de hand van audio- en videofragmenten over muziek te praten. Later staat ook nog een reeks over klassieke muziek gepland, maar Bart Peeters mocht als presentator de spits afbijten met een reeks over popmuziek. Dat hij daarbij voor een bijzonder tenenkrullende woordspeling als ondertitel koos, strekt hem niet tot eer, maar passons: het schort ook elders.
Zo lijkt het programma zichzelf achterna te hollen. Wat Alleen Elvis blijft bestaan doet in anderhalf uur, tracht Studio Flagey in veertig minuten te bewerkstelligen, bovendien met twee gasten in plaats van één. Daardoor worden de videofragmenten haast nietszeggend kort, en moet Peeters het gesprek in een ziedend tempo van clip naar clip navigeren: dat zangeres Selah Sue gisterenavond meldde dat ze tijdens het joggen graag naar ‘behangpapiermuziek’ luistert, doet enkele wenkbrauwen fronsen, maar tijd om daar verder op in te gaan was er niet, want muziekblogger Senne Van den Bogaert moest dringend naar zijn muzikale held gevraagd worden.
Het leverde de voorbije weken (waarin Tom Van Laere, Raymond van het Groenewoud en de zussen Gysel langskwamen) vaak gefragmenteerde televisie op, waarbij zich zelden een echt gesprek ontspon tussen de protagonisten: Selah Sue en Van den Bogaert konden gisteren elk in een aparte kamer gezeten hebben, en het had amper verschil gemaakt.
Toch zit de basis goed. De inkleding is eenvoudig, zonder showbizztrappen of jengelende jingles – gewoon drie muziekliefhebbers op een stoel, met een tros luistervinkende toeschouwers op de achtergrond. En er is groei: gisteren kregen de gasten al eens de tijd om een mening te formuleren én te onderbouwen.
Als Peeters ook de laudatio’s (zowat alles krijgt het predicaat ‘geweldig’, ‘fantastisch’ of ‘top’ mee) weet in te perken, kan Studio Flagey zich misschien nog ontpoppen tot volwaardige instaptelevisie, waarbij de gasten een staalkaart van ‘interessante muziek’ aanreiken. Maar als de kijker meer wil, zal die het zelf moeten uitzoeken.
Studio Flagey, elke donderdag (als er geen voetbal is) om 21.15 uur op Canvas.
