 |
| (Foto: DS) |
Het Nederlands van Spinvis, het charisma van Oscar & The Wolf en het geluid van Chet Faker: dat was Bazart in de AB. De vijf beaux garçons kiezen resoluut voor pop in de moerstaal: Nederlands klonk nooit internationaler. (15 november '15)
Mathieu Terryn (21, zang), Simon Nuytten (23, gitaar) en Olivier Symons (22, synths en gitaar) leerden elkaar kennen via ‘een gemeenschappelijke vriend’: Max Colombie van Oscar & The Wolf. Als Bazart vierden ze in de Club van de AB hun eerste EP. Daarbij tonen ze een perfect afgestelde coolheidsradar: de nummers zitten tjokvol duistere bassen, spookachtige achtergrondfalsetto’s en passionele zang. Indiepop die perfect past in tijden waar Chet Faker, The Weeknd en – jawel – Oscar & The Wolf hoge ogen gooien.
Met één verschil: Bazart doet het in het Nederlands. ‘Ik schrijf het liefst in die taal’, zegt Terryn, die Nederlands studeerde. ‘Bovendien: de muziek die wij graag horen is vaak in het Engels, en heeft geen Nederlands equivalent. Dat willen wij graag veranderen.’ Terryn blijkt een van de weinige zangers die zich van een ongekunsteld Algemeen Nederlands kan bedienen – artiesten als Wannes Capelle en Flip Kowlier puren hun credibiliteit deels uit hun gouwspraak. Het alternatief lag nooit op tafel, zegt hij. ‘Je hoort wel dat ik uit Gent kom, maar van thuis uit heb ik nooit een affiniteit gehad met dat dialect.’
Terryn en Nuytten maakten al langer samen muziek, maar werden pas Bazart toen Olivier Symons zijn ervaring injecteerde. Hij won vorig jaar nog Humo’s Rock Rally met Warhola en heeft een Junior Eurosongverleden. ‘We zochten iemand die onze muziek naar een ander niveau kon tillen, waarmee we ons konden onderscheiden van andere Nederlandstalige groepen’, zegt Nuytten. Dat lijkt te lukken met radiohitjes ‘Tunnels’ en ‘Goud’, die in de AB de set voortstuwden. Ook de rest van het repertoire gaat door op dat elan, al vertelt Terryn niet in elk nummer een even begeesterend verhaal. Waar ‘Goud’ het publiek laat meezingen met ‘Liever snel naar de hel dan traag naar de hemel’, neigt ‘Zienderogen’ naar het nonsensicale: ‘Voor het weer te laat is/ zoek ik mij een kandidaat/ die gewoon antwoordt op de vraag/ waarom het einde veel te traag is’ klinkt mooi, maar we zien het een Werchterwei nooit zingen.
Nochtans zien we Bazart daar ooit op mikken. Terryn schuwt de grote gebaren niet en kreeg de Club meermaals aan het springen. Straf, voor een groep die tot dusver enkel voorprogramma’s speelde – zelfs al was dat voor 7.000 mensen in de Lotto Arena, als opener voor Oscar & The Wolf. ‘Misschien spelen we wel nooit meer voor zo’n groot publiek’, grapte Nuytten vooraf. Na dit optreden twijfelen we daar sterk aan.
Bazart (****), concert gezien in AB op 15/11.
