 |
| (Foto: An-Sofie Kesteleyn) |
Het moet niet altijd Eros Ramazzotti of Editors zijn: afgelopen weekend streken de halve finales van het WK ‘League of Legends’ neer in Paleis 12 van de Heizel. Achtduizend fans supporterden de ziel uit hun lijf voor tien knullen achter een computer. De inzet? 1 miljoen euro. (26 oktober '15)
Paleis 12 vormt doorgaans het decor voor popfenomenen van Sportpaleisallooi, maar de sterren van het voorbije weekend voelen zich comfortabeler met een muis en een toetsenbord dan achter een microfoon. En dan vooral wanneer ‘League of Legends’ (LoL) op die computer draait. Die videogame kluistert maandelijks ruim 67 miljoen spelers aan hun scherm, en het kruim van hen trof elkaar na voorrondes in Parijs en Londen dit weekend in Brussel, voor de halve finales van het WK – de eindstrijd volgt op 31 oktober in de Berlijnse Mercedez-Benz-arena. Prijzenpot: 1 miljoen euro. Ter vergelijking: een Tourwinnaar strijkt de helft op. Maar de LoL-atleten moeten geen Tourmalet trotseren: zij moeten een van de meer dan 100 speelbare personages (‘champions’) uit het gratis te downloaden videospel selecteren en samen met vier teamgenoten de basis van het andere team trachten te vernietigen. Toegegeven, die uitleg doet het ingenieus opgebouwde spel evenveel eer aan als zeggen dat voetbal ‘gewoon wat tegen een bal trappen’ is, maar een uitgebreider exposé over de talloze tactieken en minispelletjes in een match – die al snel een halfuur duurt – zou simpelweg te ver leiden.
Hooligans
Na passages in de VS en Zuidoost-Azië komt het WK voor het eerst naar Europa. De tickets voor Brussel waren op een halfuur uitverkocht. De fans blijken toegewijd: het gros is opgedirkt in spelerstruitjes en teamsjaals, terwijl de meeste meisjes – zo’n vierde van de aanwezigen – cosplayen, zich opmaken als hun favoriete champions. Nel Aelbrecht (25) bijvoorbeeld, die zich de gehoornde hoed en het paarse haar van tovenares Lulu aanmat. ‘Het WK komt waarschijnlijk niet meer terug naar België zolang ik nog interesse heb, dus móést ik er nu wel bij zijn.’ Toewijding is dus eindig: sinds ze werkt, heeft Nel minder tijd om te gamen, en dan dreigt de interesse te tanen. Eenzelfde verhaal bij haar broer Niels (29). ‘Vroeger speelde ik drie uur per dag, en soms twaalf uur in de weekends. Maar dat is bijna niet vol te houden.’
Tenzij voor profspelers als die van Origen, die in Berlijn samenwonen en tot tien uur per dag gamen. De Europeanen zijn zaterdag de underdog tegen de Zuid-Koreaanse regerende wereldkampioenen SKT, het FC Barcelona van de e-sporten: ze verloren dit toernooi nog geen wedstrijd. Europese teams doen het uitzonderlijk goed op dit WK, en misschien speelt het thuisvoordeel een rol: wanneer Origen de arena betreedt, als boksers door een mensenhaag, scandeert een uitzinnige massa: ‘Origen! Origen! Origen!’ ‘In de gamewereld heb je ook hooligans’, grapt Nel.
Beter dan ‘Extra time’
Voor de Belgische Eefje ‘Sjokz’ Depoortere (28), die als presentatrice al drie jaar het gezicht van internationale LoL-wedstrijden is, is de passage in Brussel eveneens thuiskomen – het publiek gaat uit zijn dak voor de bevallige Brugse. Ze leidt samen met een aantal internationale collega’s een voorbeschouwing die professioneler overkomt dan pakweg Extra time of Stadion.
Na de voorbeschouwing heerst bij de gamers opperste concentratie. Zelfs als de wedstrijdcommentatoren uitzinnig tekeergaan, kijken ze niet op – geen gebalde vuist na een geslaagde aanval, geen handen in de haren na een geflopte actie, geen spat emotie op hun gezichten. Op die van de toeschouwers des te meer: hun ingehouden adem is niet vanwege de zweetgeur van naburige nerds – het valt trouwens best mee met dat luchtje in Paleis 12 – maar omdat het razend spannend is. Tenminste, in de eerste wedstrijd. In de volgende twee wordt Origen afgemaakt door SKT. Een dag later sneuvelt ook het Europese Fnatic tegen de Koreaanse Koo Tigers.
‘Ik ben blij dat het snel voorbij was’, zegt SKT-speler Seong-ung ‘Bengi’ Bae ons, ruim drie uur na het begin van de eerste wedstrijd. ‘Best of fives worden vaak mentaal erg vermoeiend: dan raak je sneller afgeleid. Fysiek valt het mee, op wat pijn aan de pols na.’
Bengi klinkt opvallend minzaam voor iemand die net toegejuicht is door duizenden mensen – er zitten zelfs groupies met ‘marry me’-bordjes in de zaal. ‘Dat voelt altijd gek, ja. Een rockster voel ik me niet meteen – als ik in Zuid-Korea ben, word ik niet zo vaak herkend – maar op het podium doet het wel deugd.’ En wat een professionele gamer na zo’n wedstrijd doet, ter ontspanning? Bengi haalt de schouwers op. ‘Naar een film kijken. Of een andere game spelen.’
