 |
| (Foto: Koen Bauters) |
Editors stelden donderdag in het Leuvense Depot hun vijfde plaat ‘In dream’ voor. Daarop laten ze de stadionrock achter zich, en pluggen ze de synthesizers in. (3 oktober '15)
Het is dikke mik tussen Editors en België, en dat is een even groot understatement als zeggen dat frontman Tom Smith best wel een stevige stem heeft. Sinds ze tien jaar geleden debuteerden op Pukkelpop, heeft de groep niet minder dan negentien keer opgetreden in ons land. Meteen een van de redenen om nieuwe plaat In dream ook in België voor te stellen, zegt Sander Graumans van label Pias. ‘Het klikt gewoon. Een voorbeeld: elke keer als ze hier een festival afsluiten, komt hun hele familie met de Eurostar om hun zonen even een wei van 80.000 man plat te zien spelen.’
Belegering
In het Leuvense Depot was dat wel anders: daar was maar plaats voor 800 zielen. En aangezien de 18.000 tickets voor het concert in Paleis 12 eind deze maand al een tijdje de deur uit waren, was er geen grote wiskundige vereist om in te schatten dat Het Depot een belegering riskeerde toen het dinsdag een verrassingsconcert aankondigde.
Ruim vierhonderd mensen stonden donderdag al in het vroege ochtendlicht aan te schuiven, koffie in de hand en (bij sommigen) kater in het hoofd. Op twee uur tijd waren alle tickets de deur uit. ‘Bedankt om aan te schuiven’, bedankte Smith aan het eind van zijn set. Sommigen, zoals de 24-jarige Nele, pakten het gewiekst aan. ‘Ik moest twee tickets gaan kopen voor een klant van mijn werkgever. Maar dat was het maximum per persoon – enorm balen, want ik stond er al om kwart na zeven ’s morgens. Dus heb ik iemand op straat gevraagd om samen met mij in de rij te staan, en voor mij tickets te kopen.’ Ook Wouter en Stephanie (32) offerden ruim drie uur van hun ochtend op. ‘De show in Paleis 12 lieten we links liggen, omdat we Editors al een paar keer gezien hadden op een festival. Maar dit nieuwe album lijkt zich te lenen voor een kleinere setting, dus waren we benieuwd.’
Op In dream laten Editors het epische gitaarwerk van The weight of your love achter zich, en keren ze terug naar de donkere newwavesynthpop van In this light and on this evening. Dat was in Het Depot meteen te horen bij opener ‘No harm’: een trage sleper waarvoor drie keyboards ingeschakeld werden, en Smith zijn knoert van een stem gretig in falsetto jaagde.
Nadien koos Editors er vooral voor om zijn fans in te boteren met een verzameling klassiekers. Zowat alle hits uit de vorige vier platen passeerden de revue, waardoor het nieuwe materiaal enigszins ondergesneeuwd raakte.
‘Ook daar speelt de link met België’, zegt Graumans. ‘In elk ander land zouden ze een normale albumvoorstelling spelen, maar hier kunnen ze gewoon niet rond bepaalde publiekslievelingen. Nummers als ‘No sound but the wind’ of ‘Blood’ zijn bijna nergens anders een hit.’
Kampvuurtroubadour
Toch viel bij dat oudere werk meteen op: Editors is een groep die het clubcircuit ontgroeid is. Het bombastische geluid van ‘A ton of love’, de talloze instrumentenwissels, Smith die rondstuiterde als Mick Jagger met een bariton: het voelde allemaal een beetje krap aan in het gezellige Depot.
De schaal leek meer te kloppen toen Smith zich tijdens de bisronde ontpopte tot kampvuurtroubadour met een uitgepuurd ‘Smokers outside the hospital doors’ en ‘No sound’. De daaropvolgende nieuweling ‘Ocean of night’ – popdisco die doet denken aan Years & Years – vormde een brug naar een vervaarlijk blikkerend en lang uitgesponnen ‘Papillon’, dat de fans al voor lief namen als een zinderende afsluiter. Even leek het dan ook zonde dat de band er nog ‘Marching orders’ achteraan plakte – op de plaat is dat een lauwe sof –, maar dan bleek dat Editors meer dan ooit een uitstekende liveband is: zelfs dát nummer konden ze omtoveren tot een bombastisch orgelpunt.
Concert gezien op 1 oktober in Het Depot, Leuven (***) Editors, ‘In Dream’ is nu uit bij PIAS.
