Labels

(Foto: Beat)

Editors! Hans Zimmer! Axelle Red! Ziedaar, een beperkte greep uit de interviewaanbiedingen die deze week in mijn mailbox verzeilden. Al meer dan twee jaar níét in dat postvak: Beyoncé. Niet omdat er ruzie is – niets dan ongebreidelde adoratie voor Bey – maar de onbetwiste popkoningin van de 21ste eeuw geeft al twee jaar geen interviews meer. (21 oktober '15)

Nu liggen wel meer artiesten dwars voor interviews. Wie Prince wil spreken, krijgt een lijst te mijden onderwerpen (zoals ‘het internet’) en ookDe wereld draait door-presentator Matthijs Van Nieuwkerk weigert alle aanvragen. Het inspireerdeDe Volkskrant onlangs tot een portret aan de hand van veertien sms’jes en vijfenveertig e-mails. ‘Dan moet je passen voor dat verhaal’, was de teneur in journalistiek Nederland.

Maar om Queen B en haar twintig Grammy’s kan niemand heen. Dat wist ook Vogue, dat haar in september op de cover zette. Zelfs Michelle Obama betaalde die eer met een interview, maar mevrouw Jay Z micromanaget haar imago liever via Tumblr en Instagram dan met gesprekken waarin ze er al eens uit floept dat ze ‘zo machtig is dat haar brein het niet kan bevatten.’

‘Lovenswaardig’, noemde Yale-professor Daphne Brooks dat in The New York Times. ‘Vrijwillige ontoegankelijkheid is een zuurverdiend privilege dat Afrikaans-Amerikaanse vrouwen doorheen de geschiedenis amper te beurt viel.’ Met een extra effect: Beyoncé was al een popicoon, maar door haar stilte kon ze daar ook het epitheton ornans ‘mysterieus’ voor plakken.

Tot nu. Voor een fabelachtige fotoshoot in Beat – zelden iemand zo zinderend zien kijken met een kip in de armen – doorbrak ze de stilte. Zouden we horen wat de invloedrijkste zwarte artieste van het moment vindt van #blacklives­matter? Laat de boezemvriendin van de Obama’s haar licht schijnen over de wereldpolitiek? Wil ook een gelauwerde popster haar kinderen soms liever tegen het plafond plakken? Geen idee. Beat vroeg Beyoncé naar haar lievelings­pizza. Eentje met extra tomatensaus en jalapeño’s, zo blijkt.

Soms blijft een enigma beter een enigma.