 |
| (Foto: Maarten De Bouw) |
Tom Lanoyes roman ‘Het derde huwelijk’ maakt de sprong naar het grote scherm. Het verhaal over de vluchtelingenproblematiek wordt verfilmd in het Frans. (11 september '15)
In Het derde huwelijk (2006) vertelt Tom Lanoye hoe een oude, doodzieke homoseksueel een schijnhuwelijk aangaat met een jonge Afrikaanse die de Belgische nationaliteit wil. Een thematiek die erg actueel is, nu talloze vluchtelingen voet aan grond proberen krijgen in Europa.
Het Luikse Frakas Productions geeft de regieteugels aan David Lambert (Hors les murs, Je suis à toi). Lanoye zelf klinkt enthousiast. ‘Verfilmd worden blijft een jongensdroom. Ik mag op dat vlak al niet klagen (eerder werden ‘Alles moet weg’ en ‘Het goddelijke monster’ verfilmd, red.). Maar een anderstalige bewerking spreekt dubbel tot de verbeelding.’
Nochtans leek er lang een Nederlandse verfilming onderweg, die gelijkliep met de theaterbewerking in Den Haag.
‘Die theaterbewerking torst nu een deken van tristesse omdat acteur Jeroen Willems, over wie ik zeer enthousiast was, overleed. Het stuk wordt volgend seizoen toch opgevoerd, maar de film komt er niet meer. De budgetten voor kunsten in Nederland zijn nu ook erg krap.’
Eerder werden onder andere ‘Sprakeloos’ en ‘Gelukkige slaven’ in het Frans vertaald. Zet u in op dat taalgebied?
‘Ik vind dat Vlamingen Franstalig België te veel braak laten liggen. We focussen altijd op Nederland, maar op sommige vlakken verschillen we minder van Walen dan van Nederlanders. Walen herkennen zich bijvoorbeeld sterk in Sprakeloos, terwijl noorderburen dat eerder als “exotisch” en “Vlaams” beschouwen. De cultuurministers in ons land zouden daar meer op moeten inzetten: bijvoorbeeld met Vlaamse auteurs op een Franstalig festival als L’Intime in Namen, en meer Franstalige toneelstukken op Theater aan Zee.’
Bracht de actualiteit rond vluchtelingen de verfilming in een stroomversnelling?
‘Ik denk van wel. Ook Problemski Hotel van Dimitri Verhulst bespeelt dat thema en komt binnenkort in de zalen. Die ontmoeting tussen de dynamiek en jeugd van Afrika en een versleten “oud continent” raakt niet enkel in Vlaanderen een snaar.’
Gaat u het scenario mee bewerken?
‘Neen. De bewerkingen van Sprakeloos volgde ik wel enigszins omdat ik persoonlijk betrokken was (het verhaal gaat over Lanoyes moeder, red.). Maar nu wil ik dat de producenten vrij zijn. Ik wil geen verfilmd boek, maar een goede film.’
Ziet u zichzelf ooit een film regisseren?
‘Dat zou imperial overstretch zijn. Ik bewonder de veelzijdigheid van Hugo Claus, maar bij sommige van zijn films dacht ik toch: iemand die van regie zijn passie maakt, kan daar meer uithalen. Daarom ben ik blij met David Lambert: zijn Hors les murs vond ik een straffe, beklemmende film, die afweek van mainstreamverfilmingen. Zelf zou ik te veel in het literair stramien van mijn eigen roman blijven.’
