(16 september '15)
Sinds Vampire Weekend vorig jaar een Grammy wegkaapte voor Modern vampires of the city, staan de activiteiten van de band op een lager pitje. Dat gaf bassist Chris Baio de ruimte om een droom na te jagen: een soloplaat maken. Op The names ruilt Baio – tevens dj in zijn vrije tijd – zijn gebruikelijke gitaarriedels voor subtiele dancepop.
‘Brainwash yyrr face’, een popdeuntje verpakt in een housetrack, levert een vroeg hoogtepunt. Maar nadien verzandt het album snel in synthpop die onfrisse herinneringen oproept aan het einde van de jaren tachtig, daarbij niet geholpen door Baio’s opgeblazen zangstijl, die nogal krampachtig aanleunt bij Bryan Ferry.
‘Brainwash yyrr face’, een popdeuntje verpakt in een housetrack, levert een vroeg hoogtepunt. Maar nadien verzandt het album snel in synthpop die onfrisse herinneringen oproept aan het einde van de jaren tachtig, daarbij niet geholpen door Baio’s opgeblazen zangstijl, die nogal krampachtig aanleunt bij Bryan Ferry.
The names is een steen waar Baio al twee jaar mee in zijn maag zit en waaraan hij tussendoor bleef sleutelen. Net dat maakt het resultaat te afgelikt. Je kan een steen ook te glad polijsten.
(**)
(**)
