Labels

(Foto: Morten Kiverijn)

'I see a lot of sexy people out there. But can you dance?' Zowel op Ostend Beach als op Beachland Blankenberge bleken dergelijke vragen vanuit de DJ-booth van retorische aard. Mensen beantwoordden ze met pompende vuisten, en werden beloond met een droppende beat. (13 juli '15)

Vlaanderen verdrinkt in de festivals, maar het voorbije weekend spande de kust de kroon. Op geen twintig kilometer van elkaar lokten twee dancefestijnen duizenden basverslaafden naar het Noordzeestrand. Ostend Beach pakte uit met housegoden als Green Velvet en DJ Sneak, terwijl Beachland Blankenberge populaire dance-DJ's als Regi of Watermät serveerde.

'Simpel uitgelegd: Beachland is commerciëler, wij mikken meer op de underground', zegt Ostend Beach-organisator Jan Mortelmans. 'Daardoor kunnen we ook perfect naast elkaar bestaan.' Hij lijkt gelijk te hebben: Ostend Beach en Beachland zijn aan hun zesde en zevende editie toe, en zien hun ticketverkoop stijgen sinds ze een campingoptie toevoegden aan hun tweedaagse formule.

Dat danken ze deels aan hun unieke locatie, al verschilt het decor. De ruime, gezellige inrichting van Ostend Beach contrasteert met de kolkende mensenmassa op het compacte Beachland. Dat laatste speelt zijn ligging ook veel meer uit: in Blankenberge zie je de zon zakken in de zee, in Oostende wordt dat zicht belemmerd door de VIP-ruimte.

'Op Ostend Beach heerst een festivalsfeer, terwijl Beachland meer een zuiver strandfeest is', vinden Hasselaars Anouk en Katleen, die de voorbije jaren beide festivals aandeden. Dat blijkt ook uit de inkleding: in Oostende zijn luxeburgers en oesters te verorberen, is er de Toiletdisco van de knotsgekke DJ Opsedé, en zijn er prijzen voor wie de balletjes die de organisatie in het zand verstopte naar de merchandising brengt.

Beachland-dj's blijken dan weer meer entertainers. Waar een houseprinses als Trixy in Oostende braaf achter haar draaitafels kampeert, schuwen draaitafelridders als Sexation op Beachland de weidse armgebaren niet. Vooral het hardstylestage ontpopt zich tot het WK Vuistpompen. Voor wie er nog aan twijfelde: ja, er wordt nog gehakt en gejumpt in Vlaanderen.

Dat intense dansen - vaak uren aan een stuk, onder een loden zon in het mulle zand - zou wel eens kunnen verklaren waarom op de kustfestivals haast enkel afgetrainde, gebronsde lichamen rondlopen. Hier geen metalheads met behaarde basten en een bierpens, maar mannen met biceps als kanonskogels en vrouwen met wasbordjes. En of ze dat tonen: zonnebrillen blijken populairder dan T-shirts, zowel overdag als 's avonds.

 'Drank en drugs' 

Vijf podia en meer dan 40 dj's per festival zorgt wel voor een radio-effect. Onder andere 'Gaan met die banaan' (Jebroer), 'Lean on' (Major Lazer) en 'Zombie Nation' (Kernkraft 3000) beroeren onze trommelvliezen elk minstens drie keer, het zomerriedeltje 'Drank en drugs' (Ronnie Flex en Lil' Kleine) zelfs vijf keer.

Minder enthousiast over die drank en drugs: de Oostendse politie. Zij pikken mensen uit het publiek, plaatsen hen in een rij en laten hen besnuffelen door drugshonden. Met succes, zegt korpschef Carlo Smits. 'We vinden vooral partydrugs als XTC. Niet dat mensen met een halve kilo op zak lopen, maar toch met meer dan een verbruikshoeveelheid.'


Of het aan de drank en drugs lag, zouden we dan ook niet durven zeggen, maar vast staat dat de kustfestivalgangers van begin tot eind in vervoering leken. Begrijpelijk: Ostend Beach tekende voor beats zo vet dat je cholesterolniveau ervan gaat stijgen, en wie op Beachland aan het eind van de avond Neophytes lasershow de woeste baren van de Noordzee zag verlichten, had geen drank of drugs nodig. Die kreeg idylle op een bedje van synthesizers.