Labels

(Foto: globalpost)

In 2012 moest "Grexit" het nog afleggen tegen "tentsletje" als woord van het jaar, maar in 2015 lijken de Grieken opnieuw een gooi te doen naar die titel. Na de verkiezingen van 25 januari trekt de radicaal linkse oppositiepartij Syriza naar alle waarschijnlijkheid het laken naar zich toe, en partijleider Alexis Tsipras riep eerder al dat hij het nietsontziende besparingsregime van de EU wil doorbreken. Niet zonder risico, zegt econoom Daan Ballegeer. "De geesten in Europa zijn gerijpt voor een Grexit." (7 januari '15) 

In 2012 moest "Grexit" het nog afleggen tegen "tentsletje" als woord van het jaar, maar in 2015 lijken de Grieken opnieuw een gooi te doen naar die titel. Sinds de regering in Athene eind december viel, speculeren de financiële markten immers weer volop over een exit van de Grieken uit de Europese Unie.

De reden? Na de verkiezingen van 25 januari trekt de radicaal linkse oppositiepartij Syriza naar alle waarschijnlijkheid het laken naar zich toe, en partijleider Alexis Tsipras riep eerder al dat hij het nietsontziende besparingsregime van de EU wil doorbreken. Bovendien laten nu ook Europese leiders als Angela Merkel en François Hollande besmuikt verstaan dat als de Grieken denken dat ze het zelf beter kunnen, ze gerust mogen ophoepelen. En daar schrikt Daan Ballegeer, econoom en auteur van "Ons Europa is niet dat van hen" niet meteen van op. "Vroeger was er te veel besmettingsgevaar tussen landen om zo'n Grexit zelfs te overwegen, maar sinds 2012 zijn de geesten in Europa gerijpt: er is een bankenunie, meer controle op de begroting, en meer tijd om na te denken over de organisatie van zo'n Grexit."

Nochtans is Griekenland de jongste kwartalen een van de best groeiende economieën van de Europese Unie.
BALLEGEER: "Tja, als je een kat van een toren naar beneden gooit, zal ze ook een beetje terug omhoog botsen. Griekenland kampt nog altijd met een enorme rentelast en torst een overheidsschuld van 175% van het BBP. Ter vergelijking: de Belgische schuldgraad piekte begin jaren '90 op 'maar' 137%, en dan had België nog een rijke bevolking heeft, die de overheid in principe zwaarder kan belasten als laatste uitweg om de schuld weg te werken. Die luxe heeft Griekenland - met zijn enorm inefficiënte belastingsstelsel - niet.."

Is dat ook waarom Griekenland in de put blijft zitten, terwijl andere probleemlanden als Spanje en Ierland opveren?
BALLEGEER: "Dat speelt inderdaad mee. Bovendien heeft een land als Ierland een hoogopgeleide bevolking, een werkend staatsapparaat en exportproducten die de rest van de wereld wel degelijk wil. Griekenland is daarentegen een kapot land waar het bijvoorbeeld cultureel ingebakken is om zoveel mogelijk met zwart geld te regelen. Dat repareer je niet op vijf jaar tijd."

Dat is wel wat het IMF, de Europese Commissie en de ECB al een paar jaar proberen: met harde besparingsmaatregelen zo snel mogelijk het Griekse schip rechttrekken.
BALLEGEER: "Wat zij vragen is misschien Spartaans, maar niet onredelijk. Griekenland heeft niet zomaar een verkoudheid: dat land is in sommige opzichten terminaal. Als er bijvoorbeeld staatsbedrijven zijn waar vier mensen de job van één ambtenaar doen, moet je er gewoonweg drie ontslaan."
   "Het probleem is natuurlijk dat die werklozen dan geen geld meer hebben om via consumptie de economie te ondersteunen. Zo kom je in een vicieuze cirkel terecht. Om die te doorbreken moeten de Grieken een toekomstperspectief krijgen, en daarom denken economen nu aan een schuldherschikking. Bijvoorbeeld: als Griekenland bepaalde opgelegde doelstellingen haalt, moet het maar 70 in plaats van 100% van zijn schulden terugbetalen. Helaas wordt die piste telkens weer afgeschreven wegens "politiek niet verkoopbaar." 

Nogal wiedes, want dan klinkt de eeuwige vraag: wie gaat dat betalen?
BALLEGEER: "Dat is het net: we gaan sowieso betalen. Het is een illusie te geloven dat we het geld dat wij aan Griekenland geleend hebben ooit volledig gaan terugzien. Het is simpel: je kan geen veren plukken van een kikker. Dus moeten we een andere oplossing zoeken."

En dan zijn we terug bij een Grexit.
BALLEGEER: "Voor de Grieken is dat alleszins geen goeie oplossing, omdat het niets aan hun structurele problemen - een inefficiënte staat en een zwakke export - verandert. En toegegeven, puur economisch zou het voor de rest van Europa niet veel uitmaken, omdat Griekenland maar een klein percentage van de Europese economie vertegenwoordigt. Maar op politiek vlak zou het wel een dramatisch precedent zijn. We zijn immers ooit aan de EU begonnen als een gezellige club die samen uit, samen thuis was. Als je dan landen achter laat die het moeilijk hebben, is dat nefast voor de collegialiteit in de groep. Op die manier zou de EU zichzelf dus meer in de voet schieten door de Grieken eruit te gooien dan door samen de problemen te verwerken."