 |
| (Foto: Diego Franssens) |
In het buitenland wordt hij bejubeld, in het
binnenland verguisd. Sinds Dimitri Bontinck (41) in 2013 naar Syrië trok om
zijn zoon Jejoen los te weken uit de klauwen van Syrische rebellen, ontwikkelde
de avontuurlijke Antwerpenaar een hoogst eigen kijk op de wereld van het
islamextremisme. Bontinck kijkt dan ook nauwelijks op van aanslagen op Franse
tijdschriften. "Die mannen van Charlie Hebdo hebben het zelf gezocht. Ik
zei het eerder al: met IS valt niet te sollen." (16 januari '15)
Terwijl Frankrijk nog steeds in rep en roer staat
door de lugubere aanslagen van een aantal losgeslagen islamextremisten, werd in
België de uitspraak van het proces rond de radicale moslimorganisatie
Sharia4Belgium quasi geruisloos uitgesteld begin februari. Voor Dimitri
Bontinck, de vader van kroongetuige Jejoen Bontinck, betekent dat vooral dat de
calvarietocht door gaat.
Ook in 2014 zette Bontinck namelijk zijn Syriëmissies
waarbij hij wanhopige Europese ouders begeleidde in de zoektocht naar hun
geradicaliseerde kinderen onverminderd voort. Het leverde hem een heldenstatus
op in Amerikaanse, Britse en Arabische media, terwijl hij in de vaderlandse
pers steeds vaker verguisd werd als mediageile praatjesmaker. Maar het
katapulteerde Bontinck bovenal middenin een wereld die hem vijf jaar geleden,
voor zijn zoon Jejoen begon op te trekken met de geschifte predikers van
Sharia4Belgium, volslagen onbekend was: die van het radicale
moslimfundamentalisme.
Wanneer hij ons in een Antwerpse wijnbar vertelt
over zijn voorbije jaar, trillen de muren en meubels mee met de frustratie in
Bontincks stem. "Wil je de reden waarom ouders en media uit binnen- en
buitenland het voorbije jaar dag en nacht aan mijn telefoonlijn hingen? Omdat
ze niet op de overheid kunnen rekenen. Talloze ouders die dezelfde tragedie
meemaakten als ik, wiens kind nog steeds vermist is in Syrië, worden helemaal
aan hun lot overgelaten. Op die manier verwoesten westerse regeringen - niet
alleen de Belgische - het leven van families. Daarom willen zoveel mensen mij
ook ontmoeten: voor mijn expertise en ervaring, en omdat ik tenminste zelf
verantwoordelijkheid opnam en ter plekke de bakens ging verzetten."
In tegenstelling tot de overheid, want zij gaan de
vertrokken jongeren niet eigenhandig terughalen.
BONTINCK: "Inderdaad. Want laat ons eerlijk zijn: van hieruit kan je niets
doen."
Het gerecht kán in het Midden-Oosten ook niet veel
doen: daar heeft het geen bevoegdheid.
BONTINCK: "Is dat echt zo? In andere dossiers zijn ze altijd zo snel om
rogatoire commissies naar het buitenland te sturen. Maar voor Syriëstrijders
wil men blijkbaar die moeite niet doen."
"Ach, ik zou al blij zijn met een degelijk
preventiebeleid. Vanuit België vertrekken er gemiddeld tien jongeren per maand
om zich bij IS aan te sluiten. Wereldwijd zijn het er zelfs honderd per dag.
Maar blijkbaar is er geen enkele Westerse regering die zich afvraagt hoe dat
komt. Ik zal het dan maar zeggen: die jongeren voelen zich uitgesloten uit een
verzuurde maatschappij zonder waarden als solidariteit en respect. In die zin
is alles de schuld van overheden, omdat zij geen toekomst bieden aan jongeren,
geen kansen om zich te ontplooien. In Syrië sprak ik jongeren die zich drie
jaar lang het pleuris zochten naar werk, maar uiteindelijk concludeerden dat
hun enige optie het kalifaat was. Want daar hebben ze wel een toekomst. Wie
faalt er dan?"
Er zijn behoorlijk veel langdurige werklozen in
België - die haasten heus zich niet allemaal naar het Midden-Oosten om de
wapens op te nemen.
BONTINCK: "En toch kan ik die jongens begrijpen. Ik ben er het voorbije
jaar vijftien keer geweest, en ik heb de voordelen gezien van de Islamitische
Staat. Er is orde, veiligheid, gratis wonen, voeding en onderwijs, niemand
heeft er problemen, iedereen heeft werk… Het enige negatieve element zijn de
shariarechtbanken, die de mensenrechten niet respecteren. Maar verder zag ik
veel waar onze westerse samenleving wat van zouden kunnen opsteken: er is
solidariteit, geen racisme, er is respect, broederschap… Niemand komt er iets
te kort."
Zolang ze niet aan het front belanden met een
bommengordel om hun middel.
BONTINCK: "Maar dan nog: die missies duren maar drie à vier weken. Daarna kunnen
ze weer twee weken relaxen in hun luxepaleis met zwembad. Bovendien is het een
misverstand dat al die "Syriëstrijders" daar elke dag met een
kalasjnikov aan het front staan. Sommige jongens werken daar gewoon als
chauffeur, kok of secretaris."
Ziet u een toekomst voor een stabiele Islamitische
Staat?
BONTINCK: "Ze worden momenteel groter met de dag, en zijn financieel erg
sterk. Uit olie-inkomsten alleen al putten ze tussen de 2 en 3 miljoen dollar
per dag. Ik sluit niet uit dat we vroeg of laat de landkaarten gaan moeten
aanpassen om de Midden-Oostenstaten van vroeger te vervangen door een groot
IS-gebied."
Sexy
moslima's
Bontincks
iPhone rinkelt. Het is Ella, de vriendin van Jejoen. Ze
belt hem om af te stemmen wanneer ze samen bij Jejoen op bezoek zullen gaan.
Die zit namelijk opnieuw in de cel, nadat hij gearresteerd werd op de
luchthaven van Zaventem omdat hij samen met Ella een lastminute reis naar
Turkije had geboekt. "Volkomen belachelijk," zegt Ella wanneer ik
haar even te spreken krijg. "Jejoen werd gearresteerd omdat hij zijn
contactverbod met mij zou geschonden hebben. Dat kreeg hij opgelegd nadat we in
november een uit de hand gelopen ruzie hadden, maar sindsdien zijn alle plooien
weer glad gestreken. Anders zou ik toch niet met hem op een vliegtuig proberen
stappen?"
"De politiediensten weten nochtans al langer
dat beide partijen weer in harmonie samen zijn," pikt vader Bontinck in.
"Ella heeft al vaak geprobeerd om dat contactverbod in te trekken.
Tevergeefs. Jejoen verlangt er gewoon al lang naar om eens in het zonnetje te liggen,
en hij verdient dat ook. Daarom boekten ze die reis."
De Turkse rivièra is wel een bekend doorsluispunt
voor Syriëstrijders. Bovendien naderde de uitspraakdatum in zijn proces, en is
het er tegenwoordig 10 graden en regenachtig: geen weer om te zonnebaden. Als
douanier zou je voor minder gaan denken dat Jejoen terug naar Syrië wou.
BONTINCK: "Toegegeven: Turkije was waarschijnlijk niet de beste keuze.
(lacht) Maar Jejoen zou zeker op tijd terug geweest zijn voor de uitspraak van
dat proces. Soit, wij vinden al langer dat hij behandeld wordt als een hond. Nu
zeker."
U nam het Ella destijds erg kwalijk dat ze dat
contactverbod tegen Jejoen aanvroeg. U noemde haar in sms'jes "een laf
moslimzwijn".
BONTINCK: "Dat ga ik niet ontkennen, maar dergelijke woordenwisselingen
moeten kunnen. Nu kom ik met haar ook goed overeen. Zij is ook een moslima,
maar van het liberale soort: ze draagt jeans, geen hoofddoek. Mocht Jejoen ooit
hervallen in radicalisme - niet dat die kans bestaat - vliegt hij onmiddellijk
buiten bij haar."
Dan bent u vast opgelucht dat ze terug samen zijn.
BONTINCK: "Ja. Maar anderzijds heb ik ook tegen Jejoen gezegd dat hij
voorzichtig moet zijn, want zij lijdt aan een bipolaire stoornis. Dan weet je
dat je niet zomaar met de eerste de beste te maken hebt. Maar goed, ze krijgt
er nu ook medicatie en therapie voor. Dat was vroeger niet het geval."
"Ach, Arabische meisjes zijn gewoon een
beetje anders dan westerse vrouwen. Dat heb ik het voorbije jaar aan den lijve
ondervonden. (grijnst) Ik ben al nu meer dan 2 jaar een gezonde vrijgezel, en ik
heb het laatste jaar opvallend veel vriendinnen gehad, maar er zat geen enkele
Belgische tussen. Het waren allemaal Arabische. Zowel in Syrië als hier in
Antwerpen. (mijmert) Sinds ik met mijn kop op tv kom, komen de Marokkaanse en
Turkse meisjes zichzelf spontaan aanbieden. Allemaal mooie meisjes ook. Ze zijn
ook anders, sensueler, hebben meer passie, en ja, ze zijn ook beter in bed."
In uw boek, Syriëstrijder tegen wil en dank,
vertel je hoe je in Syrië een 24-jarige moslima uit haar niqab praat. Je maakt
er de bedenking bij dat de islam een hypocriete godsdienst is.
BONTINCK: "Je kan die vraag toch stellen? Die vrouwen zijn volledig
gesluierd, en mogen volgens hun geloof geen vinger uitsteken naar
niet-moslimmannen. Maar blijkbaar doen ze het toch. Is het dan geen tijd dat de
islam op dat vlak de gewaden eens laat vallen? (Bontinck rommelt wat in zijn
iPhone, en tovert twee foto's van een Turkse jongedame tevoorschijn die in zijn
appartement poseert, gehuld in enkel een minuscule string en een paar zwarte
laarzen.) Zeg nu zelf: is dat niet hypocriet?"
Ook Jejoen blijkt een gezonde appetijt voor
vrouwen te hebben.
BONTINCK: "Dat klopt. Hij heeft altijd veel succes bij de meisjes gehad.
De appel valt niet ver van de boom, hé. (lacht) Sinds hij terug was van Syrië,
had hij bij momenten nog meer vrouwen dan Elvis Presley. Dan stond er plots een
ex-vriendin van hem voor de deur met haar borsten bloot omdat ze hem terug wou.
Tja, de gevolgen van bekendheid, hé. Ik ben er me van bewust dat die factor ook
bij mij meespeelt."
Dat zit er helaas dik in.
BONTINCK: "Ik heb mij op bepaalde momenten ook met de verkeerden
ingelaten, hoor. Ik liet van mij profiteren: ik kocht ringen en diamanten voor
die dames. Dat gezegd zijnde: ik had nooit verwacht dat zich op mijn leeftijd
nog zulke mooie jonge moslimmeisjes zouden aandienen. Dus dat was mooi
meegenomen." (lacht)
Stank voor dank
Hoe is uw relatie met Jejoen momenteel?
BONTINCK: "Beter dan ooit."
Want telkens u de voorbije maanden een krasse
uitspraak in de media deed, reageerde hij koeltjes: "ik distantieer me van
wat mijn vader verkondigt. Hij doet maar op. Puur voor de sensatie."
BONTINCK: (grijnst) "Dat klopt. Maar hij doet die uitspraken in
opdracht."
Van wie?
BONTINCK: "Dat kan ik niet zeggen."
Van uzelf?
BONTINCK: "Neen, niet omwille van mij. Ik ga er verder geen uitspraken
over doen, maar ik denk dat het ook in zijn eigenbelang is dat hij dat
doet."
Op die manier kan u druk zetten van buitenaf,
zonder dat hij zichzelf compromitteert.
BONTINCK: "Voilà."
Bijvoorbeeld door na zijn arrestatie op Zaventem
te dreigen dat Jejoen zijn verklaringen in het Sharia4Belgiumproces zou
intrekken.
BONTINCK: "Die intentie heeft hij gisteren nogmaals bevestigd. En terecht,
want justitie blijft hem behandelen als een hond."
Het heeft er wel voor gezorgd dat de advocaten van
medebeklaagde Houssien Elouassaki de zaak willen heropenen. Misschien is alles
binnenkort te herdoen.
BONTINCK: "Dat is dan de eigen schuld van Justitie. Zij oogsten wat ze
gezaaid hebben."
De mensen die Jejoen - en vele anderen - tot
slachtoffer gemaakt hebben, gaan dan wel vrijuit.
BONTINCK: "Dat nemen we erbij. Wat Jejoen het meest stoort in dit ganse
proces is dat hij eigenlijk de grote kroongetuige is, maar dat er nog steeds
vier jaar cel tegen hem geëist wordt. Gans dat dossier is gebouwd op
verklaringen van Jejoen, en bovendien is hij zelf ook een slachtoffer - zowel
van Fouad Belkacem als van folteringen in Syrië. Maar hij wordt behandeld als
een hond. Terwijl de grote kroongetuige op het proces van de Hell's Angels een
nieuwe identiteit in het buitenland krijgt, levenslang gefinancierd door de
Belgische staat, wordt Jejoen in de vergeetput gegooid. Terwijl dat hele
dossier lucht was zonder hem, laat ons daar duidelijk over zijn. Stank voor
dank, noem ik dat."
Jejoen heeft nog tot 11 februari om zijn
verklaringen in te trekken. Welk advies geeft u hem?
BONTINCK: "Als justitie hem als hond blijft behandelen, en vier jaar cel
blijft eisen, dan mag hij van mij zijn verklaring zeker intrekken."
Met andere woorden: ofwel krijgt u de vrijspraak,
ofwel zet u het proces op losse schroeven. In justitiekringen noemt men dat
chantage.
BONTINCK: "En is Jejoen dan niet gechanteerd door justitie misschien? Hij
is onder druk gezet om uitgebreid tegen iedereen te getuigen. Zelfs
buitenlandse veiligheidsdiensten hebben hem gebruikt voor allerlei informatie.
De VS hebben een nieuw leven in Amerika beloofd nadat hij vrij kwam, de normale
gang van zaken voor zo'n grote kroongetuige. Maar ook zij lieten hem vallen als
een baksteen. Ik begrijp dus dat hij gefrustreerd is. Want hoe moet hij een
gewoon leven opbouwen als hij steeds herinnerd wordt aan dat Syriëgedoe? Neen,
de enige manier voor Jejoen om nog vooruitgang te boeken in het leven, is door
een nieuw leven te beginnen in het buitenland. Maar in plaats daarvan kiezen de
Belgische autoriteiten voor een keiharde, repressieve aanpak, in de hoop dat
dat anderen tegenhoudt om te vertrekken."
En zo werkt het niet, zei u al meermaals.
BONTINCK: "Een redelijk terugkeerbeleid is inderdaad cruciaal. Jan Jambon
en Bart De Wever zijn de grootste zeveraars aller tijden als ze roepen dat ze
een deradicaliseringsproject hebben. Ik was vier weken geleden op 't Schoon
Verdiep met een cameraploeg uit Israel. Toen De Wever begon te pochen over zijn
terugkeerproject, heb ik geïnterpelleerd om te zeggen dat hij liegt, want
Jejoen wordt volledig aan zijn lot overgelaten. Hij doet inspanningen om te solliciteren,
maar wordt overal genegeerd. Ik heb dan maar van de gelegenheid gebruik gemaakt
om te vragen of we misschien konden praten over een jobke voor Jejoen - daar is
toch niets mis mee? - maar De Wever heeft het interview meteen stopgezet. Hij weigert
systematisch met mij te praten. Omdat hij totaal geen respect heeft voor
getroffen families. Vergeleken met Vilvoords burgemeester Hans Bonte (SP.A) of
Mechels burgervader Bart Somers (Open VLD) is dat een wereld van
verschil."
Zij gaan wel praten met families.
BONTINCK: "Exact. Zij behandelen de betrokken families wel met respect en
solidariteit. Bonte en Somers doen ook zelf aan preventie door naar moskees te
trekken en in dialoog te gaan met de moslimgemeenschap. Maar Bart De Wever moet
nog steeds zijn eerste voet in een Antwerpse moskee zetten. De synagoge is geen
probleem - met dank aan de joodse diamantlobby, natuurlijk - maar een moskee?
De Wever vergeet dat het ook zijn jongeren zijn, in zijn stad. Hij ziet hen
enkel als vuilbakken. De burgemeester stelt zich niet eens de vraag hoe het
komt dat zijn jongeren vertrekken. Maar het antwoord is: omdat hij faalt."
En toch pleit ook Bart Somers in de Standaard voor
eenzelfde harde aanpak: deelname aan een gewapend conflict moet automatisch
strafbaar worden.
BONTINCK: (kijkt verbaasd op) "Dat had ik nog niet gelezen. Dat is
spijtig. Want die harde maatregelen zorgen voor nog meer stigmatisering. Op die
manier komen de meesten nooit meer terug. Jongeren in Syrië hebben het mij
letterlijk gezegd: waarom zouden we terugkomen om in de gevangenis te gaan
zitten? Zo kweek je nog meer frustratie tegenover het Westen."
Ook Hans Bonte zit op de lijn-De Wever: hij
schrapt al maanden Syriëstrijders uit het bevolkingsregister.
BONTINCK: (beteuterd) "Dat is een spijtige zaak. Nogmaals: zo creëer je alleen
maar een grotere voedingsbodem voor terrorisme en haat tegenover het westen."
Moet je dan zomaar zeggen: "alles ist
vorbei"?
BONTINCK: "Dat is de aanpak van Denemarken, Zweden en Nederland. Daar lukt
de re-integratie voor 100%, zonder dat er nationaliteiten worden afgenomen of
jongeren in de cel worden gedraaid. Integendeel: ze krijgen hulp, huisvesting,
jobs, begeleiding. Enkel zo help je hen opnieuw integreren in de maatschappij.
Behalve als ze echt misdaden tegen de mensheid gepleegd hebben, natuurlijk: dan
worden ze ook vervolgd."
Volgens politicoloog Bilal Benyaich is het altijd
opletten met terugkerende jongens. Ze kunnen zomaar tikkende tijdbommen worden.
BONTINCK: "Dat is de boel ophitsen. Ik heb het al eerder gezegd: als het
echt om terrorisme gaat, zal het zeker niet door teruggekeerde jongeren zijn,
maar door slapende terrorismecellen."
Behalve bij de aanslag op Charlie Hebdo in Parijs,
dan. Beide daders waren teruggekeerd van hun eigen Heilige Oorlog.
BONTINCK: "Tja, als je IS uitdaagt, wat verwacht je dan? De aanslag tegen
cartoonisten is een erg betreurenswaardige zaak, maar anderzijds: ze dagen IS
al jaren uit met die cartoons. Ik had dit al langer voorspeld, want met die
mannen valt niet te sollen. In die zin heeft Charlie Hebdo het zelf gezocht
door steeds zo uitdagend te zijn. Enige zelfcensuur had wel gemogen."
Moeder Teresa
Bontincks iPhone rinkelt alweer. Voor de zoveelste
keer tijdens het interview. Dit keer is het een Amerikaans journalist die momenteel
in België verblijft om zijn verhaal op te tekenen. De stroom interviewaanvragen
is schier eindeloos, zucht Bontinck, terwijl hij mij door de talloze berichten
van buitenlandse media in zijn mailbox laat snuffelen. Ik zie aanvragen van
CNN, NBC, BBC, Duitse, Franse, en Japanse media. Bontinck liegt niet: de
interesse is groot. "En dan weiger ik nog 95% van de aanvragen. Kijk,
zoals deze, van The Wall Street Journal, toch een gerenommeerde krant. Zo zie
je maar: ik zoek de media niet op. De media zoeken mij."
Nochtans hebt u de voorbije jaren een fikse
reputatie opgebouwd als mediageile praatjesmaker.
BONTINCK: (wuift weg) "Ach, ik heb een brede rug. Maar ik zeg u één ding:
als het morgen uw zoon of dochter is die daar zit, zullen we nog eens praten.
Want van in de zetel is het gemakkelijk om mij mediageil te noemen. En het is
waar: ik heb destijds bewust de media opgezocht. Maar ik durf toch zeggen dat
ik destijds met al die media-optredens toch voor beweging heb gezorgd in dit
land, en de problematiek van de Syriëstrijders op de agenda heb
geplaatst."
"Weet je dat er zelfs al mensen van overheden
bij mij thuis gekomen zijn om te praten over de aanpak van radicalisering? Uit
Denemarken en Canada, meerbepaald. Zij zeggen mij dat ik bij hen al lang een
eredoctoraat had gekregen. (ernstig) Wel, waar is dat eredoctoraat? Ik ben
beschaamd om Belg te zijn, kameraad. Het is een schande. Maar nu moet de
overheid niet meer komen, hoor. Ze zijn niet meer welkom. Het buitenland is hen
toch al lang voor."
(op dreef) "Met de media is het trouwens van
hetzelfde laken een broek. Ik had nooit gedacht dat ik als kleine Belg om de
haverklap op CNN, BBC en Al Jazeera zou komen, dus dat was een fijne ervaring.
Maar tegelijk stelde ik me als Belg vaak de vraag: waar zijn mijn mensen?"
Nochtans was u ook op VTM en HLN alomtegenwoordig.
BONTINCK: "Dat klopt. Maar het is een breder probleem: veel andere ouders
voelen zich ook in de steek gelaten door de Vlaamse media. De schrijnende
verhalen van sommige families van Syriëstrijders verdienen echt wel meer
aandacht. Als je kind vermist is, en er is totaal geen steun, dan smelt je als
sneeuw voor de zon. De moeder van Syriëstrijder Brian De Mulder heeft
bijvoorbeeld drie maanden moeten overleven in een garage met schimmel tegen de
muren - daar leg je nog geen hond te slapen. Bovendien word je op straat
aangevallen, krijg je verwijten van racistische Vlamingen… Voor veel mensen in
het buitenland ben ik een held, waar mensen naar opkijken. En hier krijg ik
meer bedreigingen dan wat anders. Dan is er toch een fundamenteel probleem in
onze verzuurde samenleving?"
Wat mij opvalt aan uw buitenlandse interviews:
daar komt u doorgaans rustiger over. Misschien is dat deel van de reden waarom
uw binnenlandse imago zo zieltoogt.
BONTINCK: "Tja, de Vlaamse pers interviewt mij ook altijd op de meest
bizarre momenten. Bij dat laatste interview voor de VRT, waar ik zei dat Jejoen
zijn verklaringen zou intrekken omdat hij opgepakt was op Zaventem, kwam ik net
van een nieuwjaarsfeest bij familie, en had ik al een halve fles whisky op.
(lacht) Nu ja, ik zie ook wel dat er dan achteraf artikels verschijnen als
'Twitter fileert vader Bontinck', maar ik vind dat plezant. Zoiets moet kunnen
- het is niet dat ik die mensen achterna ga met een kalasjnikov of zo."
Misschien gaat de storm binnenkort wel liggen: in
maart vertrekt u op uw laatste Syriëmissie. Voorlopig bestaat er wel nog veel
onduidelijkheid over hoe geslaagd uw andere missies waren.
BONTINCK: "Ik heb één jongen mee terug naar Europa kunnen brengen, en
verschillende andere ouders met hun kinderen in contact kunnen brengen. Maar
daar kan ik op vraag van de ouders en om veiligheidsredenen geen verdere
uitspraken over doen. Alleszins: het klopt dat ik binnenkort met een vader uit
Denemarken op zoek ga naar zijn zoon. Ik hoop dat ik daarmee deze periode kan
afsluiten. Eerlijk: ik zou dit liever allemaal achter mij laten, want het is
erg zwaar en belastend, zowel fysiek als mentaal. Ik wil dat werk gerust
blijven verder zetten voor andere getroffen ouders, maar dat is niet simpel aangezien
ik van niemand ondersteuning kreeg. Zeker niet van de overheid. Hou er rekening
mee: ik doe dit allemaal vrijwillig, zoals moeder Teresa. Omdat ik een betere
wereld wil maken voor die mensen."
Vroeg moeder Teresa ook gemiddeld 5.000 euro voor
haar missies?
BONTINCK: "Ja, de ouders betalen mijn kosten, mijn vliegtuig, mijn hotel,
mijn telefoon. Is dat zo verkeerd? Ik steek dat geld niet in mijn zak hé, dat
is om mijn kosten te betalen. Ik weet hoeveel ik kwijt ben aan dat hele
Syriëgedoe, hoor. Ik ben daardoor failliet, laat ons daar duidelijk over zijn.
Als ik mijn rekening maak voor de drie keer dat ik naar daar ging om Jejoen te
zoeken, zit ik vlotjes aan 20.000 euro. Ik ben er financieel door geruïneerd,
net als alle andere ouders. Zelfs diegenen die niet naar ginder zijn gegaan.
Die zijn helemaal alleen aan hun lot overgelaten, zonder bijstand of
begeleiding. Die zijn niet meer in staat om te gaan werken, en vallen terug op
invaliditeit. Die zijn verplicht om medicatie te nemen omdat ze anders niet
kunnen slapen. Dat zijn drama's voor die families, drama's. "
Misschien zit er wel beterschap aan te komen voor uw
eigen financiële ruïne. U hebt de rechten op uw en Jejoens verhaal verkocht aan
de Franse firma ARP, die er een film van wil maken.
BONTINCK: "Dat klopt. De film gaat eigenlijk over mij: hij begint bij mijn
geboorte, maar vertelt vooral eindelijk het volledige verhaal over wat er met
Jejoen in Syrië gebeurde. Voor mij is dat eindelijk een vorm van erkenning voor
wat ik gedaan heb. Het voorschot dat ik er voor gekregen heb om nog maar te
beginnen… (fluit tussen de tanden) Van dat kaliber zie je er niet veel in
België. En als de film uiteindelijk in de zalen komt, ben ik binnen voor de
rest van mijn leven."
En hebt u al enig idee wie u moet spelen in die
film?
BONTINCK: "Ik mag zelfs meebeslissen over de castings! Als het aan mij
ligt, zou ik voor Matt Damon kiezen. En ik zou ook graag een Belgische actrice
aan boord krijgen voor een van mijn vriendinnen. Maar daarvoor zijn de audities
nog volledig open." (lacht)
