Labels

(Foto: intal.be)

Een paar geïmproviseerde staakt-het-vurens ten spijt, gaat het conflict in de Gazastrook onverminderd door. Intussen loopt de dodentol aan Palestijnse zijde op tot 1.800, tegenover 66 Israëlische slachtoffers. "Met dank aan de KU Leuven", zucht Koen Ooms van solidariteitsorganisatie Intal, "want zij leveren technologie voor Israëlische wapenfabrikanten."


Deel van de reden waarom het Palestijnse slachtofferaantal zo hoog oploopt, blijkt dat het Israëlische leger veruit het modernste van de regio is. Vliegtuigfabrikant Israel Aerospace Industries (IAI) levert daarvoor een belangrijke bijdrage. Het bedrijf is de wereldleider op vlak van onbemande vliegtuigen - beter bekend als drones - en staat te boek als de hofleverancier van het Israëlische leger, weet Koen Ooms van solidariteitsorganisatie Intal. "Hun Heron-drones worden gebruikt om Gaza te surveilleren en te bombarderen, onder andere bij de Gaza-oorlog van 2008. Mensenrechtenorganisatie Human Rights Watch noemde dat toen een schending van de mensenrechten. Bovendien staat een dochter van IAI in voor de bewakingsinstallaties van de scheidingsmuur in de bezette Palestijnse gebieden, terwijl het Internationaal Gerechtshof in Den Haag die muur in 2004 al veroordeelde als schending van het internationaal recht."

En het is met dat IAI dat de KU Leuven samenwerkingsverbanden onderhoudt. In de periode 2007-2013 was dat binnen het Europese onderzoekskader FP7, dat universiteiten, onderzoekscentra, multinationale ondernemingen, KMO's en overheidsdiensten uit verschillende landen moet samenbrengen.

Intal riep de KUL sinds 2012 meermaals tot de orde voor die samenwerking, maar telkens wuifde de universiteit de kritiek weg. Binnen het nieuwe kaderprogramma Horizon 2020 ging men nog een stapje verder, legt Ooms uit. "Op vraag van de wapenlobby haalde de Europese Commissie zelfs nog enkele bepalingen uit het programma om het nog gemakkelijker te maken om met wapenfabrikanten samen te werken."

 Onbegonnen werk 

In principe blijven wapenfabrikanten namelijk uitgesloten van dergelijke innovatieprogramma's, maar met hun burgerlijke takken zetten militaire bedrijven in op beurzen voor transport en luchtvaart. Niet dat de universiteiten daar graten in zien, fulmineert Ooms. "Zij willen gewoon op opportunistische wijze aan de vetpotten van Europa zitten, en zijn dus niet geneigd om weerstand te bieden tegen die praktijken."

De vetpot is dan ook niet mis: Horizon 2020 is het grootste innovatiebudget ter wereld. Tussen 2014 en 2020 zal het zo'n 70 à 80 miljoen euro in onderzoek en ontwikkeling pompen. Ook Israël mag daar de vruchten van plukken, want als niet-EU-lidstaat heeft het sinds 1995 een samenwerkingsakkoord. Zo kan de EU ook een graantje meepikken van de bloeiende Israëlische innovatie-industrie.

Toch willen Ooms en Intal dat de KUL zijn verantwoordelijkheid neemt en zich terugtrekt uit het samenwerkingsverband met IAI. Leuvens rector Rik Torfs ziet nochtans geen probleem. "Dit project gaat niet uit van de KU Leuven, maar van de Europese Commissie. Er zijn nog een dertigtal andere partners bij betrokken. De EC bepaalt de spelregels, niet wij. Al blijft het belangrijk dat wapenbedrijven niet participeren. Als bewijs opduikt dat IAI onze technologie misbruikt, moeten we daar onmiddellijk op reageren."

"Onbegonnen werk," zucht Koen Ooms. "Het is quasi onmogelijk om een bedrijf als IAI voor de rechtbank te slepen, aan te tonen dat ze internationaal recht schenden, én dat de KUL daar rechtstreeks bij betrokken is. Bovendien is dit een erg zwakke opstelling voor het hoofd van een katholieke universiteit waar je voor het minste onderzoek aan een ethische commissie moet passeren. Blijkbaar is dat voor een belangrijke kwestie als het conflict in Gaza niet aan de orde."

De Leuvense technologie in kwestie is composiet, versterkte kunststoffen. Als die lichter uitvallen dan aluminium of andere metalen, is dat erg interessant voor de vliegtuigindustrie: dat laat immers toe om meer capaciteit mee te dragen. In de vorm van vracht, of brandstof.

"Of spionagemateriaal en bommen," vult Ooms aan. "Bij de KUL herhalen ze steeds dat IAI hun technologie enkel voor luchtvaart gebruikt. Maar hun civiele poot is slechts pro forma. IAI is voor 90% een militair bedrijf, dat wapens ontwikkelt voor het Israëlische leger. Sla er hun website maar eens op na: IAI bouwt drones, raketsystemen, militaire terreinwagens, gepantserde bulldozers, enzovoort. Maar voor de rest? Vier kleine vliegtuigen. Wie gelooft dat IAI voor die 90 een eigen onderzoek start om hetzelfde materiaal te zoeken, is naïef."

 Cavalier seul 

Intussen duikt ook binnen de KUL steeds meer ongenoegen op over het Israëlische optreden in Gaza. In de verschillende open brieven die artsen-, juristen- en academische verenigingen de afgelopen dagen publiceerden, doken vaak namen van KUL-professoren op. Viroloog Marc Van Ranst sprak zelfs van een 'Gazacaust'. De academici eisen een boycot van Israël - niet alleen omdat zijn bedrijven Europese wetgeving schenden, maar uit principe.

Toch knoopt Torfs daar geen conclusies aan vast. "We moeten ook kijken naar het effect dat we kunnen hebben. Als de KUL cavalier seul zou gaan spelen, dan is dat zoals België dat op zijn eentje sancties zou nemen tegen pakweg Rusland. Van weinig betekenis. Als je actie voert, moet het toch de pure symboliek overstijgen."

Torfs is enkel te vinden voor maatregelen in een breder kader. "Israël is sterk vertegenwoordigd in allerlei Europese projecten. Je kan je afvragen of dat, gezien het onevenredig grote geweld dat in Gaza gebruikt wordt, nog op dezelfde manier kan doorgaan. Maar als je echt wil bijdragen aan de rust in Gaza, moet dat gebeuren op Europees niveau."

"Het lijkt misschien een druppel op een hete plaat, maar dat is nog altijd geen reden om niets te doen," reageert Koen Ooms. "Als rector van de KUL kan Torfs het initiatief grijpen. Hij kan de andere Belgische universiteiten aanspreken, of de internationale contacten van de KUL aanwenden om internationale druk te coördineren." Ooms hoopt dat het de rector in de komende weken alsnog daagt. "Universiteiten zitten vol met mensen met inzicht in de wereld. Die moeten hun rol spelen. Niet gewoon hun paraplu opentrekken en het initiatief aan anderen overlaten, zoals Torfs nu doet."