Met Xing Hui en Hao
Hao heeft de Bergense zoo Pairi Daiza twee reuzenpanda's in een zak gekocht.
Veel meer dan eten en slapen doet zo'n Chinese teddybeer namelijk niet - zelfs
voor een robbertje rampetampen komen ze maar één peer per jaar uit hun met
bamboe bedekte zetel. Nee, als hij de zoobezoekers een echte show wou bezorgen,
had Elio Di Rupo beter deze sloebers tentoon gesteld.
1. De kamikazevogelaars
Sinds Vijftig Tinten Grijs zich ook in Vlaanderen tot hype
ontpopte, bestaat de kans dat zelfs uw vrouw te midden een plotse
premenopauzale hormonenopstoot wel eens een pretpakket vol handboeien en
zweepjes bestelde. Maar vergeleken met de levensgevaarlijke SM-toestanden die
de dierenwereld rijk is, hebben de stoeipartijen in een gemiddelde Vlaamse
huiskamer veel weg van een bijzonder makke aflevering van Bumba.
Mag het iets kinkyer?
Zo halen Tasmaanse
duivels hun neus op voor alles wat naar teder de liefde bedrijven ruikt. De
wijfjes van de Australische veelvraat zijn in tegenstelling tot andere beesten
niet te imponeren met jachttrofeeën, een kleurrijke klederdracht of een
blinkende Porsche: zij verlangen enkel een stevige afranseling.
Het paringsritueel van het 70 tot 100 centimeter lange
buideldier bestaat uit bijten, krabben, slaan, trappen en veelvuldig tegen
stenen en bomen aan stuiteren. Hoe gewelddadiger het mannetje zich gedraagt,
hoe opgewondener het wijfje raakt. We weten alvast waarin Pieter Loridon best
reïncarneert. Al ligt de druk hoog: als het mannetje haar snuit niet deftig tot
moes herleidt, draait het wijfje de rollen om en mept ze hem zelf bont en
blauw.
Na een bijzonder gewelddadige pot seks - die soms tot een
uur kan duren - valt het uitgeputte mannetje als een blok in slaap. Maar de
wijfjes hebben doorgaans geen zin in lepeltje-lepeltje liggen: eens haar
heerschap diep genoeg slaapt, glipt ze het nest uit, op zoek naar een andere
hitsige duivel. En dat tot ze helemaal bevredigd is. Tasmaanse duivels kunnen
namelijk tot vier pups tegelijk dragen - die elk een verschillende vader kunnen
hebben. Wat meteen tot de vreemdste familiefeestjes moeten leiden sinds die van
Andreas Pandy.
Alle remmen los!
Maar zelfs Tasmaanse duivels zijn volstrekte mietjes in
vergelijking met honingbijen: die
neuken zichzelf pas helemáál de vernieling in.
De darren in een bijenkorf hebben hun leven lang weinig te klagen.
Ze worden gewassen, gevoederd en beschermd door hun zusters, de werkbijen. Dat
geeft hen de tijd zich voor te bereiden op hun persoonlijke hoogtepunt: de dag
dat een nieuwe bijenprinses voorbij zoemt.
Wanneer darren de geur van een koningin-in-wording oppikken,
vliegen ze er dan ook massaal achteraan. De Michael Schumacher van het lot die
haar als eerste te pakken krijgt, heeft de eer en het genoegen haar te
bezwangeren. Al is dat genoegen van relatief korte duur: eens de dar klaarkomt,
explodeert zijn onderlijf. Zijn bevruchtingsteken - de wetenschappelijke
benaming voor de darrenpenis - blijft in de koningin zitten, en blokkeert zo de
toegang voor concurrenten. Al zal dat de dode dar waarschijnlijk - excusez le mot - worst wezen.
2. De travestieten
Het voortplantingsproces in de dierenwereld verschilt niet
veel van de blind auditions in The Voice van Vlaanderen: het is een
kwestie van uw mooiste lokroep ten berde te brengen, en te hopen dat een van de
juryleden - liefst niet Regi - u uit de massa pikt.
Mag het iets kinkyer?
(Helaas is niet elk dier gezegend met gouden stembanden of
een oogverblindend uiterlijk - Marc Reynebeau kan ervan meespreken. Maar wie
niet aantrekkelijk is, moet slim zijn. Het vliegend
hert heeft dat onderhand tot kunst verheven. Die overmaatse kevers kunnen
tot 9 centimeter groot worden, en ontlenen hun naam aan hun grote scharen, die
doen denken aan een hertengewei. En net als bij Bambi geldt ook voor kevers:
hoe groter het gewei, hoe mannelijker de drager.
De zogenaamde gammamannetjes - zeg maar de Showbizz Barten
van de keverwereld - hebben het met hun kleinere geweien dan ook erg moeilijk
om wijfjes te versieren. Daarom nemen ze de alfamannetjes - de Iron Mike
Verstraetens onder de vliegende herten - op bijzonder gewiekste wijze in de
maling. Ze gebruiken feromonen om de alfa's te doen geloven dat ze vrouwtjes
zijn, en laten zich vervolgens gewillig volpompen door de dominante kever.
Wanneer die eenmaal zijn sperma verspild heeft aan de
gammakever, is hij niet meer te porren voor verdere copulatie - hij wil gewoon
nog een sigaret roken alvorens in de armen van Morpheus weg te zinken. Waardoor
het gammamannetje onbedreigd naar het dichtstbijzijnde vrouwtje kan kruipen -
zo goed en kwaad als dat kan met een pijnlijk rectum en een geschonden gevoel
voor eigenwaarde - om haar te bezwangeren.
Alle remmen los!
Ook de trekkervis
zou niet misstaan in een travestietenclub. Geen enkele van die felgekleurde
baasjes, die vooral voorkomen in de koraalriffen van de Indische en Stille
Oceaan, wordt namelijk geboren als man. Maar wanneer hun groep tot
volwassenheid komt, neemt het stoerste manwijf van de bende haar
verantwoordelijkheid, en transformeert tot man, een proces dat protogynie
genoemd wordt.
Zo wordt de groep op slag één grote harem voor de
travestietvis, die hen allen kan bezwangeren, en vervolgens zorgt voor de
veiligheid van de groep. Tot hij er zelf het bijltje bij neerlegt - en het
tweede grootste manwijf een paar ballen laat groeien.
3. De vunzigaards
Zoogdieren die dringend aan de rol willen, moeten één gouden
stelregel in het achterhoofd houden: als een vrouw ovuleert, stijgen de kansen
om aan uw trekken te komen dramatisch. Helaas getuigt het van weinig klasse om
vlakaf aan uw liefdesobject te vragen of haar eisprong al optrad, dus blijft u
doorgaans in het duister tasten.
Mag het iets kinkyer?
Daar hebben giraffen
echter wat op gevonden. Giraffenkoeien produceren tijdens hun ovulatie namelijk
bepaalde hormonen die de smaak van hun urine veranderen. En giraffenstieren -
die ongetwijfeld ook feilloos het onderscheid tussen Coca-Cola en Pepsi zouden
kunnen maken - blijken daar een neus voor te hebben. Wanneer een stier afdaalt
om met zijn neus tussen de benen van de koe te porren, komt er wat urine vrij,
waaruit hij meteen kan afleiden of de koe te vinden is voor een liefdevolle
giraffenwip. Of in het slechtste geval: dat ze hem - komt ie - liever met de
nek aankijkt.
Alle remmen los!
Ook stekelvarkens
zijn niet vies van een potje plasseks. Om begrijpelijke redenen - niemand houdt
van naalden in zijn jongeheer - hebben de knaagdieren een bijzonder afwachtend
paringsritueel. Pas wanneer het wijfje door middel van krachtig geurende
feromonen aangeeft dat ze loops is, beginnen de mannetjes te vechten om haar hand.
De winnaar mag met het vrouwtje aan de rol, maar moet eerst
checken of zijn droomvarken er wel degelijk klaar voor is. Dat doet hij door op
zijn achterste poten te gaan staan… En op haar te urineren. Als ze niet
hysterisch begint te gillen - het teken dat het mannetje zijn pistool nog even
in de holster mag laten zitten - licht ze haar staart op, en mag het mannetje
zijn gang gaan.
Dat verleidingsurineren kan overigens van op veilige
afstand: een rechtopstaand stekelvarken kan gemakkelijk anderhalve meter
overbruggen. Op menselijke schaal zou dat overeen stemmen met 30 meter. En als
dat al geen indruk maakt…
4. De penisgoochelaars
Dat op elk potje een dekseltje past, kan in de wereld van de
fauna maar beter letterlijk genomen worden. Om voortplanting toch nog een
beetje uitdagend te maken - en om al te veel interraciaal gevogel te beletten -
houdt de natuur er namelijk een uitgebreid gamma aan behoorlijk ingewikkelde geslachtsorganen
op na. Sommigen zijn zelfs slechts een cape en masker verwijderd van een leven
als superheld.
Mag het iets kinkyer?
De gigantische genitaliën van olifanten, bijvoorbeeld. Zij kunnen hun vijfde been letterlijk
gebruiken als vijfde been - bijvoorbeeld voor als ze op oneven terrein
hooghangend fruit proberen te plukken. Ze kunnen hun tweede slurf zelfs
gebruiken als een uit de kluiten gewassen vliegenmepper om tse tse vliegen op
moeilijk bereikbare plaatsen af te weren. Het is een kwestie van tijd vooraleer
ze er pintjes mee leren ontkurken.
Het is maar goed ook dat olifanten niet gespeend zijn van
enige puppetry of the penis - de
beesten zijn nu eenmaal zo log dat het nogal moeilijk is om met ritmische
heupbewegingen hun geliefde in hogere sferen te brengen. Dus wanneer er eentje
zijn partner bestijgt, staan beiden gewoon, euh, stokstijf, terwijl Dumbo's supersnikkel
op eigen houtje zijn weg naar de jackpot zoekt.
Alle remmen los!
Maar ook aan het andere uiteinde van het dierlijke spectrum
kan men met enige trots over zijn edele delen spreken. Platwormen hebben bijvoorbeeld een levensgevaarlijk lid.
Alle platwormen, minuscule beestjes die in koraalrijke zeeën
ter hoogte van Indonesië of Fiji leven, komen ter wereld als hermafrodieten. Om
te paren moet daarom eerst besloten worden wie van beide de vrouw zal gaan
spelen, en dat beslechten platwormen als echte heren: door er schermend om te
duelleren.
Maar omdat het nogal moeilijk is om een Olympische degen, of
zelfs maar een tandenstoker te hanteren voor een diertje van amper 20
millimeter lang, lossen ze het op een andere manier op: met hun penissen. Die
zijn hard en scherp, en perfect geschikt om erop los te steken tot één van
beiden ofwel zwanger, ofwel dood is. De verliezer moet de rest van zijn dagen
voor de eitjes zorgen. En mogelijks ook een jurk dragen.
5. De seksverslaafden
Voor bonobo's is een nummertje maken zoals knipperen voor
een mens - of zoals een zure smoel opzetten voor Bart De Wever - het is de
normaalste zaak van de wereld, en het kan op elk uur van de dag. Elke reden is
goed om het beest met twee ruggen te vormen - of het nu is als begroeting, om
te vieren dat er voedsel gevonden wordt, of als manier om conflicten op te
lossen. We zien het Vladimir Poetin in Oekraïne nog niet snel overwegen.
Mag het iets kinkyer?
Maar aan de orgieën van de kousebandslang kunnen de hitsige apen toch niet tippen. Die
reptielen van 60 à 100 centimeter lang komen vooral voor in Noord- en
Midden-Amerika, en ontwaken elk jaar uit hun winterslaap met een joekel van een
libido. Dan gaan ze meteen op zoek naar een partner. Als een vrouwelijke slang
klaar is om te paren, laat ze lustopwekkende feromonen achter op haar pad, als
een Grietje dat op weg naar haar peperkoeken huisje geen kruimels, maar oesters
achterlaat.
Slangen die haar geur oppikken, volgen het spoor, en storten
zich aan het eind van het rit massaal op het gewillige wijfje, in een
slissende, orgastische verstrengeling waarvan zelfs Hot Marijke zou zeggen dat
het 'toch wel een beetje overdreven is'. Soms wordt één wijfje besprongen door
wel 100 mannelijke slangen die allemaal op zoek zijn naar haar
geslachtsorganen. Zo weet u meteen waar Silvio Berlusconi het idee voor zijn Bunga
Bunga-feestjes haalde.
Alle remmen los!
De buidelmuis kan tot twaalf uur aan een stuk aan hetzelfde
vrouwtje besteden, en wanneer die bevredigd - of ronduit bewusteloos - is, gaat
hij gewoon door naar het volgende gewillige slachtoffer. Tegen dat het
paarseizoen gedaan is, heeft de constante adrenalinerush er wel voor gezorgd
dat de kleine rakker een zieltogend immuunsysteem heeft, vol maagzweren zit, en
meer parasieten herbergt dan het Antwerpse OCMW. En dus legt de quasi
voltallige mannelijke populatie, amper 10 maanden na hun geboorte, alweer het
loodje. Eindigen met een knalprestatie, noemt men dat.
