 |
| (Foto: Open VLD) |
REACTIES // Haken te veel politici vroegtijdig af? // "Als je een mandaat opneemt, moet je dat uitdoen"
Eén jaar na de gemeenteraadsverkiezingen hangt Brussels burgemeester Freddy Thielemans (PS) zijn tricolore sjerp al aan de haak. Hij is voorlopig de laatste in een lange rij politici die de voorbije maanden vroegtijdig afhaakten. Open VLD-coryfee Herman De Croo - al sinds 1968 onafgebroken in de Kamer van Volksvertegenwoordigers - ziet het met lede ogen aan. "Het is blijkbaar de mode om zijn neus op te trekken voor de politiek."
Eén jaar na de gemeenteraadsverkiezingen hangt Brussels burgemeester Freddy Thielemans (PS) zijn tricolore sjerp al aan de haak. Na dertien jaar dienst ruimt hij plaats voor collega-PS'er Yvan Mayeur, die zo flink wat naambekendheid kan opdoen om een stemmenkanon te worden bij de verkiezingen in mei.
Maar Thielemans is niet alleen: de laatste maanden zwaaiden ook Filip Antheunis (Open VLD), Ludo Sannen (SP.A), Danny Pieters (N-VA), Rik Torfs en Stefaan De Clerck (beiden CD&V) het parlement uit, nog voor het einde van hun legislatuur. Open VLD-coryfee Herman De Croo - al sinds 1968 onafgebroken in de Kamer van Volksvertegenwoordigers - ziet het met lede ogen aan. "Het is blijkbaar de mode om te vertrekken. Ik zal de laatste zijn om zelf op te stappen, maar je kan de mensen toch moeilijk verplichten om tot het einde van de legislatuur in functie te blijven?"
Voor het einde van de ambtstermijn vertrekken ruikt wel naar kiezersbedrog.
DE CROO: "Misschien wel. Als je een mandaat opneemt, vind ik dat je dat moet uitdoen. Maar ik denk dat de PS Thielemans vooral gebruikt heeft om haar meerderheid in Brussel te behouden. Nu dat gelukt is, wordt hij directeur van Brussels Expo. Een mooie gouden handdruk, natuurlijk."
"Voor burgemeesters vind ik het alleszins nog erger dan voor parlementsleden. Zeker als je nog eens expliciet zegt dat je die termijn gaat uitdoen. Daarom ben ik ook zeer benieuwd naar wat Bart De Wever (N-VA, red.) in 2014 zal doen: blijft hij Antwerps burgemeester, of verhuist hij naar een ander politiek niveau?"
De PS wil op deze manier ook Yvan Mayeur een lange inloopperiode gunnen. Ook de SP.A vroeg enkele weken geleden Vlaams parlementslid Ludo Sannen om plaats te maken voor een jongere opvolger. Is dat geen misbruik van het systeem?
DE CROO: "Het gebeurt wel vaker dat men opvolgers lanceert op deze wijze. Het gaat vaak om mensen die al ettelijke legislaturen meedraaien - Sannen zit al sinds 1995 in het parlement. Dat die nog één keer hun best doen bij de verkiezingen en dan de weg vrijmaken voor opvolging, begrijp ik wel."
Danny Pieters en Rik Torfs verlieten dit jaar wel al tijdens hun eerste legislatuur de Senaat.
DE CROO: "Het is blijkbaar de nieuwe mode geworden om zijn neus op te trekken voor de politiek. Misschien zijn sommigen bang van een nieuwe campagne, of zijn ze ontgoocheld door de traagheid van het parlementaire systeem… De motivaties zijn waarschijnlijk uiteenlopend."
"Wat ook een rol speelt is dat veel politici gewoon met politiek verlof zonder wedde zijn. Iemand als Vlaams parlementsvoorzitter Jan Peumans (N-VA, red.), bijvoorbeeld: als die morgen het halfrond verlaat, staat de deur van zijn bureau als directeur-generaal van De Lijn wagenwijd open. Dat zal de komende tien jaar niet verbeteren. Ik voorspel een sterke toename van het aantal overheidsambtenaren die tijdelijk politiek verlof nemen om eventjes een parlementaire functie uit te oefenen. Voor hen hangt er immers geen enkel risico meer aan zo'n parlementair mandaat: hun pantoffels staan bij wijze van spreken altijd klaar. In de privé-sector moet je dat niet proberen."
Ook minister van Landbouw Sabine Laruelle (MR) stopt binnenkort met politiek, omdat ze 'niet verbitterd wil worden'. Is het nog plezant om politicus te zijn?
DE CROO: "Laruelle is al vele jaren minister. Dat eist zijn tol. Politiek is een zware stiel, hoor. Ik ben het hele jaar door elk weekend op 10 à 15 plaatsen. Een parlementslid moet zijn werk doen in de Kamer, maar moet daarnaast ook nog zijn 'klanten', de kiezers kunnen zien."
"Anderzijds zijn lange carrières zoals die van mij, Elio Di Rupo (PS) of Patrick Dewael (Open VLD), respectievelijk 46, 25 en 30 jaar in het parlement, statistische uitzonderingen. De gemiddelde duur van een parlementair ambt is tussen de 4 en 8 jaar. Bij het begin van deze legislatuur heb ik het eens nagekeken: een vierde van de Kamerleden was nog niet geboren toen ik de eed aflegde. En de helft zal ook weg zijn voor ik hier buiten ga." (lacht)
