QuickFix // Waarom mannen kunnen niet winnen van vrouwen(bladen) // Bert vs de Boekskes
Maak kennis met Bert, de gemiddelde Vlaming. Hoewel Bert al jaren gelukkig getrouwd is, sluipt de sleur langzaam zijn huwelijk in. Hij wil daar iets aan doen, maar dat is buiten de vijand van alle mannen ter wereld gerekend: de vrouwenbladen.
Een mooie carrière, huisje, tuintje, een vrouw die hij graag ziet: Bert lijkt het voor mekaar te hebben. Maar elke dag ziet er wel een beetje hetzelfde uit. Ook zijn vrouw straalt tegenwoordig net iets minder dan vroeger, dus besluit Bert resoluut zijn verantwoordelijkheid op te nemen, en er iets aan te doen.
Toevallig valt zijn oog op de Flair, die schijnbaar nonchalant op de salontafel ligt, met de schreeuwerige kop: “Help, hij praat niet!” Tiens, denkt Bert: “ik vertel inderdaad niet veel over mijn dag als ik thuiskom! Laat ik daar maar eens mee beginnen.” Maar wat Bert niet weet, is dat hij daarmee de eerste stap zet op een lange lijdensweg.
Bert praat!
Wanneer Bert de volgende dag thuiskomt van een lange, harde dag op het werk, vraagt zijn geliefde hem naar goede gewoonte hoe het ging. Bert ziet zijn kans schoon en vertelt haar over het broodje dat hij ’s middags at (“het brood was wak en de américain niet zo vers”), zijn marathonvergadering (“vijf uur in een steriel, grijs kantoor”) en zijn verhitte ruzie (“met Bianca, een blonde van Marketing”), alvorens zijn benen naar goede gewoonte onder tafel te schuiven. Klus geklaard!
...dus hij verbergt iets
Tenminste, dat denkt Bert. Maar dan kent hij de vrouwenbladen – die hij telkens plichtsbewust en nietsvermoedend meebrengt van de krantenwinkel – nog niet.
Volgens Cosmopolitan, de moeder van alle vrouwenbladen (en dus eigenlijk ook een beetje Berts schoonmoeder) heeft een man die veel details vertelt over zijn dag iets te verbergen! En dus gaan alle alarmbellen af bij Berts vrouw.
Gelukkig stopt de service van Cosmo niet bij verdachtmakingen. Het blad biedt vrouwen die hun man een loer willen draaien als ze (letterlijk!) denken dat hij hen bedriegt ook gul advies. Bijvoorbeeld: draai laxeermiddel in zijn eten, zodat hij op de wc kan nadenken over zijn daden. Van een kakdag gesproken.
Bert slikt!
Na een vreselijke nacht (wat moest hij toch veel naar de wc vannacht – zou het dat broodje américain geweest zijn?) en een nog ergere dag op het werk, komt Bert eindelijk thuis. Al waar hij aan kan denken is een goed, fris glas water – het hoeft zelfs geen pintje te zijn. Maar zo simpel is het niet.
...dus hij liegt
Berts vrouw is nog steeds misnoegd door het incident van gisteren, en vraagt Bert of hij Bianca weer gezien had. Bert antwoordt naar waarheid dat hij haar niet zag, maar zijn vrouw merkt het op: Bert slikte net voordat hij nee zei, en volgens Flair betekent dat dat Bert een leugenachtige rotzak is. Bij nerveuze mannen spannen de keelspieren immers op, met een droge keel tot gevolg.
“Gewoon dorst, het zal wel,” denkt Berts vrouw. Al een geluk dat ze zich nog een van de wraaktechnieken herinnert uit Cosmopolitan: wrijf de binnenkant van zijn onderbroek in met pili-pili. Daar zou zelfs Siegfried Bracke niet van terug hebben!
Bert sport!
Wat jeukt het de laatste tijd toch in Berts intieme delen. Misschien is het toch maar eens tijd voor wat meer hygiëne, denkt Bert, terwijl hij een trimschaar ter handen neemt en zijn mannelijke geloofwaardigheid uitwuift. En die bierbuik moet er ook maar eens aan geloven, denkt Bert, waarna hij de dikke laag stof van zijn loopschoenen blaast.
...dus hij bedriegt haar
Even kijkt Berts vrouw verbaasd op: zou Bert dit voor haar doen? Cosmo is duidelijk: natuurlijk niet! Bert doet dit niet voor haar, maar voor zijn minnares. Hoe kan het ook anders: volgens Cosmo weegt Berts vrouw minstens acht kilo te veel. Het mag nu wel duidelijk zijn: Bert bedriegt haar.
Het blad kent wel de perfecte wraakmethode: de automatische afwezigheidsboodschap van Barts e-mail wijzigen naar ‘ik kan niet antwoorden wegens een plotse opstoot van genitale wratten.’ Al een geluk dat Bert haar vertrouwde met zijn wachtwoord. De naïeve smeerlap.
Bert heeft zin!
Bert kijkt uit naar een weekend zonder werkstress - zijn mails checkt hij deze keer niet, want vandaag verrast hij zijn vrouw met bloemen en ontbijt op bed. Door al dat sporten schoot Berts testosteronniveau immers als een raket de hoogte in. En wat ziet zijn vrouw er toch goed uit, de laatste tijd…
...dus hij bekent
Maar zij is niet onder de indruk van Berts avances. En zowel Cosmo als Flair steunen haar daar in: haar man heeft immers net bekend! Een man koopt enkel bloemen als hij zich schuldig voelt, en dat hij bronstiger loopt dan een hert in de paartijd, is omdat hij bang is om te praten. Bovendien: waarschijnlijk doet hij het om nieuwe standjes te oefenen voor die trut van een Bianca.
Al een geluk dat Cosmo raad weet. Die verzameling gesigneerde voetbaltruitjes van Anderlecht? Verbranden, die handel. Dat zal hem leren.
Bert heeft vrienden!
Bert begrijpt maar niet hoe zijn verzameling in de achtertuin belandde, en dan nog eens vlam vatte ook. Gelukkig proberen zijn vrienden hem op te beuren. Omdat zijn vrouw de laatste tijd erg zwijgzaam is – geschrokken van die brand, waarschijnlijk, het schaap – neemt hij ze mee op café. Daar blijkt dat Bert op handen gedragen wordt door zijn vrienden, maar…
...dus kan zij wraak nemen
…daar denkt Cosmo anders over. Berts vrienden stelden haar geen diepere, persoonlijke vragen stellen – zoals “Wat zijn je doelen in het leven?” of “Heb je als kind ooit jezelf in slaap gehuild omdat je twijfelde over je geaardheid?”, gewone cafépraat, eigenlijk – dus beschouwen ze haar niet als ‘een blijvertje.’
In zo’n gevallen is er, volgens Cosmo, maar één oplossing: dump je man voordat hij jou kan dumpen, liefst op een spectaculaire manier. Door de horizontale samba te dansen met Berts beste vriend, bijvoorbeeld.
Bert blijft verweesd achter. Hij is zijn beste vriend en zijn verzameling kwijt, op het werk kijken ze hem ook maar scheef aan en zijn teerbeminde is er vandoor. “Waarom toch,” vraagt hij zich af, terwijl hij bedroefd door de Flair bladert die ze vergat mee te nemen en nog steeds op de salontafel ligt. Maar dat zal hij nooit weten.
