RECENSIE // This is Happening // LCD Soundsystem volgens het boekje
Als je tweede plaat vijfsterrenrecensies krijgt in zowat alle toonaangevende muziekbladen, heb je twee opties. Óf je gaat ten onder aan de roem, drugs en vrouwen, en levert de volgende tien jaar enkel lauwe rommel af, óf je gaat rustig in de studio zitten en maakt een nieuw album dat op zijn minst in de buurt komt van zijn voorganger.
Het eerste nummer van je plaat noem je dan Dance Yrself Clean. Dat bouwt drie minuten lang bijzonder gezapig op, tot je plots een flinke synthesizer op de luisteraar loslaat. Daar hebben ze niet van terug – en zo is de toon meteen gezet voor 70 minuten uiterst dansbare glamdisco.
Daarna leg je er flink de pees op met een single, die je Drunk Girls noemt. Een snedig en ontzettend catchy nummer dat vast snel bovenaan op de speellijst van alle radiostations komt te staan. In een volgende track, die je de naam – we zeggen maar wat – All I Want geeft, toon je aan dat je geëvolueerd bent. Je bent niet langer de misnoegde, versleten hipster van twee albums geleden: nu ben je een volleerd crooner die ook een gevoelige snaar kan raken.
Mooie liedjes duren lang
Maar lang hoeft dat ook weer niet te duren: je roept de luisteraar terug tot de orde met Pow Pow, een nummer waarbij het haast onmogelijk is stil te blijven zitten, en dat nog eens aantoont waarom je vorige albums zo succesvol waren. Voor het geval dat de luisteraar het verdacht vindt dat de liedjes gemiddeld 7 minuten duren, stel je hem in You Wanted A Hit alvast gerust: “You wanted a hit/well this is how we do hits”. Om het goed te maken giet je hem dan maar Home in de oren – het perfecte deuntje om de nacht in te dansen.
Maar dat is natuurlijk allemaal theorie. Utopisch, dachten we. Tot we de nieuwe van LCD Soundsystem hoorden. Blijkt dat James Murphy met al onze tips gaan lopen was. Maar als hij telkens een plaat aflevert als This Is Happening, mag hij dat gerust vaker doen.
