![]() |
| (Foto: demorgen) |
Achter de glazen muren van het Europees Parlement buigen honderden parlementsleden en experts zich momenteel zuchtend en steunend over het Europese standpunt rond het Trans-Atlantisch Vrijhandels- en Investeringsverdrag, kortweg TTIP. Zelfs over de meest fundamentele zaken verschillen de parlementsleden van mening. "De bezorgdheden rond TTIP zijn gebaseerd op onjuistheden." (27 april '15)
TTIP moet de handelsrelaties tussen de EU en de Verenigde Staten stroomlijnen: de overheidsregels die in Amerika gelden, moeten door Europa worden geaccepteerd, en omgekeerd. Voorstanders roemen het grootste handelsverdrag uit de wereldgeschiedenis omdat het bedrijven zou ontslaan van de noodzaak om hetzelfde product twee keer - voor de Europese en de Amerikaanse markt - aan dure en tijdrovende tests te moeten ontwerpen. Tegenstanders - zoals de 2.000 mensen die in april in Brussel betoogden - vrezen dan weer dat TTIP de geroemde Europese kwaliteitsstandaarden naar beneden zal brengen. Ook Europese parlementsleden Philippe De Backer (Open VLD) en Bart Staes (Groen) staan lijnrecht tegenover elkaar.
DE BACKER: "De bezorgdheden rond TTIP zijn deels gebaseerd op onjuistheden.
We gaan onze milieunormen en sociale standaarden helemaal niet afbreken op
vraag van de Amerikanen. We onderhandelen vooral om te zien waar onze wetgeving
gelijk loopt of slechts een beetje verschilt, om dat op elkaar af te stemmen.
Als er zaken zijn waar we het fundamenteel over oneens zijn, wordt er niet over
gesproken."
Zo'n fundamenteel verschil is de benadering van voedselveiligheid.
TTIP zou de poort openen voor de import van Amerikaans hormonenvlees, en
kippenvlees dat ontsmet wordt met chloor.
DE BACKER: (zucht) "Een aantal NGO's blijft dat soort verhalen maar
opkloppen. Maar de Europese Commissie heeft al tientallen keren gezegd dat die
dingen niet op tafel liggen."
STAES: "Dat is absoluut onwaar. Europa wil inderdaad zijn eigen
wetgeving niet aanpassen om het gebruik van chloor op kippenvlees toe te laten.
Maar ik zit in de bevoegde commissie in het parlement, en ondervind aan den
lijve hoeveel druk wordt gezet om de invoer van Amerikaanse chloorkippen toch
toe te laten. Als dat gebeurt, is het hek van de dam: dan moeten onze
landbouwers optornen tegen goedkoper vlees, en gaan ook zij de afschaffing van
het verbod eisen."
Ook de kwaliteitstests voor geneesmiddelen en
andere producten zouden geraakt worden door TTIP. Bestaat het risico dat we de
EU-kwaliteitslabels - nochtans een speerpunt van het EU-beleid - ondergraven?
STAES: "Dat risico bestaat inderdaad. Op bepaalde vlakken is het
verschil tussen de EU en de VS zo groot, dat je zelfs niet aan onderhandelingen
moet beginnen. Wij willen dat het standpunt dat de EU in juni zal innemen (en
waar nu aan gewerkt wordt, red.) erg duidelijk is: de TTIP-onderhandelingen mogen
alleen resulteren in hogere kwaliteitsnormen dan diegene die vandaag bestaan.
Want vergeet niet: het Europees Parlement en de 28 lidstaten moeten nog hun
jawoord geven. Als er eentje een veto stelt, valt het hele akkoord op zijn
gat."
DE BACKER: "We doen net alsof er in de VS geen regels zijn. Maar Amerika is
geen apenland, hé. Het hanteert ook erg hoge standaarden - op sommige vlakken
zelfs strengere dan bij ons. Reden te meer om alles op elkaar af te stemmen.
Binnenkort starten we trouwens vergelijkbare onderhandelingen met landen als
India en China. Wel, ik onderhandel liever eerst met de VS, waar de standaarden
relatief dicht bij de onze liggen. Dan kunnen we daarna als één blok naar de
Aziaten stappen."
Volgens een studie van de Europese Commissie zou
TTIP tegen 2027 wel een economische groei van 0,48 procent kunnen opleveren.
STAES: "Dat valt nog te bezien. Die groei is erg algemeen geformuleerd.
Er zullen wel sectoren zijn waarin jobs worden gecreëerd dankzij TTIP, maar er
zullen er ook verloren gaan. De echte vraag is: moet je de opbouw van een
samenleving in gevaar brengen voor een half procent economische groei?"
DE BACKER: "Hoe sterk de groei is, hangt natuurlijk af van veel factoren.
Maar TTIP is een handelsverdrag tussen de twee grootste economieën ter wereld:
dat biedt een enorme opportuniteit aan onze bedrijven. De consument zal dan ook
altijd de winnaar zijn, omdat hij toegang krijgt tot betere producten aan een
betere prijs."
