Labels

(Foto: P-magazine)

Vroeger was het simpel: hippies dropten lsd, yuppies snoven coke en fuivers slikten ecstasy. Maar nu lijken die klassiekers afgedaan te hebben: het rijk is aan de designerdrugs. En dat is levensgevaarlijk. "Niemand weet wat er precies in die poedertjes zit." (17 april '15)

Vorige week luidde het Early Warning System van het Wetenschappelijk Instituut voor Volksgezondheid (WIV) de alarmbel. De drugswaakhond waarschuwde spoeddiensten, toxicologische laboratoria, politie en preventiewerkers voor een nieuwe drug op de Belgische markt: een poeder op basis van ocfentanil. Dat is een afgeleide van een fentanyl, een zware pijnstiller die bij chirurgische ingrepen en terminale kankerpatiënten gebruikt wordt.

De waarschuwing kwam er na berichten over een Belg die vermoedelijk overleed door gebruik van het voorheen nauwelijks bekende poeder. Doorgaans gaat het WIV vrij behoedzaam te werk in zijn communicatie. "Maar gezien het gevaar dat dit poeder inhoudt, hebben we deze keer opzettelijk gekozen om via de pers te communiceren, om zoveel mogelijk mensen te waarschuwen," zegt projectverantwoordelijke bij het WIV Lies Gremeaux.

Het poeder - dat gesnoven, geïnjecteerd, of in pillen gedraaid kan worden - kan versneden worden met andere producten zoals cafeïne en de pijnstiller paracetamol. Maar bij de dosering stellen zich risico's.

Toxicoloog Jan Tytgat van de KU Leuven noemde ocfentanil in een eerste reactie een krachtige designerdrug, die gelijkaardige effecten oplevert als heroïne. De stof werkt ook in op de hersenen en leidt onmiddellijk tot een verdoofde gemoedstoestand. Na verloop van tijd verstoort het – net zoals heroïne – ook de ademhaling en de functionering van het hart, waardoor gebruikers gemakkelijk in een coma verzeilen. Het verschil is dat ocfentanil honderd keer sterker zou zijn. Daardoor wordt de correcte dosering echt wel cruciaal.

Het roept herinneringen op aan horrorverhalen uit Nederland, waar een aantal weken geleden heroïne op straat verkocht werd als cocaïne. Wanneer junkies het witte spul dan door hun neusgaten jaagden, lag een logische overdosis op de loer. Toch is dat volgens het WIV hier niet het geval: zij vermoeden dat de persoon in kwestie wel degelijk wist dat het over ocfentanil ging.

Maar wat motiveert mensen om een drug te nemen die volgens toxicologen hyperdodelijk is? "Het klopt dat de drug heel straffe materie is die snel tot een overdosis kan leiden," bevestigt het WIV. "Maar druggebruikers zullen toch zoeken naar de correcte dosis om een bepaald effect te bereiken en die niet dodelijk is. Alleen is dat moeilijk, want het voornaamste probleem met designerdrugs is dat je nooit honderd procent zeker kan zijn van wat er in zo'n product zit, en in welke hoeveelheid."

Bij het WIV beschrijft men ocfentanil dus niet als hyperdodelijk. "Hypergevaarlijk zou een beter woord zijn. Het is moeilijk om de vergelijking te maken met heroïne, want we kennen de precieze effecten op het lichaam nog niet. Bovendien is over heroïne al meer bekend wat doseringen betreft. Bij ocfentanil is het gebrek aan kennis een extra dooddoener." Of hoe wie experimenteert met designerdrugs eigenlijk een spelletje Russische roulette speelt.

 Door de mazen van het net 

Nieuwe designerdrugs in België lijken de laatste jaren wel als, euh, paddenstoelen uit de grond te schieten. Het Early Warning System signaleerde in 2012 nog 70 nieuwe stoffen, in 2013 waren dat er al 81 en in 2014 werden er zelfs 90 nieuwe substanties aangetroffen. "Die evolutie zien we ook elders", klinkt het bij het WIV. "Voor drugsmonitoring werkt het WIV samen met andere Europese landen. Op die manier kunnen we sneller meer te weten komen en kunnen we preventief informatie verschaffen aan hulpverleners."

Wat een rol zou kunnen spelen is de war on drugs die wereldwijd gevoerd wordt. Als autoriteiten tekeer gaan tegen traditionele ‘recreatieve substanties’ zoals cocaïne, ecstasy of marihuana, leidt dat tot een grotere vraag naar synthetische drugs. Want die zijn niet alleen veel krachtiger of leveren een langere high op, ze zijn ook legaal.

"Dat was inderdaad een van de oorspronkelijke doelen van designerdrugs", beaamt Gremeaux. "Drugsfabrikanten willen door de mazen van het juridische net glippen. De wet verbiedt bepaalde stoffen en producenten proberen dan om daar kleine aanpassingen op te maken." Aangezien de nieuwe chemische stoffen nog niet op een verboden lijst staan, zijn ze eigenlijk ‘legaal’. Maar voor de zekerheid worden designerdrugs vaak verkocht als ‘tapijtreiniger’, ‘plantenvoeding’ of ‘onderzoekschemicaliën’ - alleszins in een verpakking waarop ‘niet voor menselijk gebruik’ staat. Zo plaatsten de verkopers zichzelf buiten schot. Het getuigt vooral dat er veel creativiteit op de markt is. Overheden hopen dan ook dat door nieuwe drugs via centra als het WIV in de gaten te houden, ze de kleine gaten in de wet kunnen dichten.

Op die manier spelen mensen op zoek naar een kick proefkonijn voor de malafide (vooral Aziatische) chemielabs waar fabrikanten op zoek gaan naar de nieuwste hit op de drugsmarkt. Zij beschrijven hun ervaringen immers op sites als Reddit, Erowid en andere drugsfora. Het lijkt wel alsof het werkveld van drugstrafikanten zich verplaatste van de straat naar het web.

"Via onze partners die enquêtes afnemen bij scholen en in het uitgaansmilieu, merken wij inderdaad dat het internet de verspreiding van bepaalde stoffen vergemakkelijkt", getuigt Gremeaux. "Dat is met alles zo, of het nu om designerkleren of designerdrugs gaat. Het internet maakt aankopen gewoon veel gemakkelijker."

 Pillen testen 

Het internet zorgt ook voor een mondialisering van het drugsgebeuren: wie vroeger aangewezen was op een louche dealer om de hoek, kan nu via gespecialiseerde websites zijn stuff bestellen in Spanje, China of Zuid-Amerika. "Dat nieuwe drugs naar hier overwaaien, kan soms heel snel gaan", weet Gremeaux. "Maar het is een beetje zoals met alle hypes: dat kan snel komen en heel snel gaan. Soms krijgen wij de informatie pas wanneer de hype al afgelopen is. Dat is het verschil met een hype rond pakweg kleding: daar communiceren mensen opener over. En dat eist ook geen levens."

Om bredere hypes op te sporen werkt het WIV dan ook samen met andere Europese landen. "Soms zie je op een paar maanden een drug zich verspreiden van bijvoorbeeld Zuid-Europa naar onze buurlanden, tot hier. We maakten het begin dit jaar nog mee het opduiken van vervuilde xc-pillen in verschillende landen. Die communicatie tussen landen laat ons dan toe om snel en correct te handelen."

De familie van fenylethylamines - waaronder ook amfetamines zoals speed vallen - blijken de populairste nieuwe designerdrugs in België te zijn. Die stoffen zorgen voor hallucinaties, maar ook fysieke effecten als gestegen hartslag, ademhaling en bloeddruk. Een goeie tweede zijn cathinonen, die verwijzen naar het werkzame bestanddeel in de qat-plant. Die zorgen eveneens voor euforie en een verhoogd gevoel van alertheid en opwinding.

Die cathinonen zorgden vooral in het buitenland al voor veel ophef. Bij bath salts en flakka (zie kader), twee van de meest geruchtmakende drugssoorten van de afgelopen jaren, ging het telkens om producten op basis van die stoffen. Opvallend is wel dat de meeste echte horrordrugs het niet tot in België lijken te schoppen. Het WIV is dan ook kritisch. "Voorlopig zijn er weinig wetenschappelijke stavingen voor berichten over horrordrugs zoals bijvoorbeeld flakka. Het haalt vaak pers, maar in onze streken hebben we het alleszins nog niet gezien."

Toch lijkt het onderzoek anders te kunnen. In het Verenigd Koninkrijk sporen de autoriteiten nieuwe designerdrugs doorgaans iets sneller op. Daar hanteren ze een systeem waarbij gebruikers hun drugs anoniem in een container kunnen werpen als het product niet oké is, waarna dat staal onderzocht kan worden.

In België bestaat zo'n systeem niet, omdat de hele drugsproblematiek nog in de sfeer van het strafrecht zit. Enkel in Brussel is er Modus Vivendi, een centrum waar laboranten nieuwe drugs testen. Maar in Vlaanderen is er geen toelating voor een dergelijk initiatief, omdat het politiek overleg die suggestie afgeketst heeft.

De meest monsterlijke designerdrugs

 Bath Salts 
Neen, niet de badparels van uw oma
Ook bekend als: Cloud Nine, Ivory Wave, Lunar Wave, Vanilla Sky, White Lightning.
Waar? Vooral in de VS werden tussen 2010 en 2011 liefst 6.000 meldingen van bath salts gemaakt.
Wat is het? Bath salts is een containerbegrip voor een hele rist designerdrugs op basis van cathinonen. Die stof zorgt ervoor dat het hormoon dopamine vrijkomt in uw bloedstroom. Dat is het feel-goodstofje dat ontstaat bij leuke activiteiten zoals taart eten of seks hebben. Het andere actieve bestanddeel, MDPV, zorgt er dan weer voor dat uw cellen die dopamine niet meer terug kunnen opnemen. Waardoor uw high nog langer duurt.
Symptomen: Bath salts levert effecten op die gelijkaardig zijn aan die van cocaïne en speed: verhoogde energie, opwinding en alertheid. Maar het doet er gratis en voor niets een dosis geschifte hallucinaties bovenop. Gebruikers ervaren vaak paranoia, slapeloosheid en zelfmoordneigingen. Bovendien gaan uw hart en andere organen op volle toeren draaien, waardoor u het buitengewoon warm krijgt en u al uw kleren wil uitdoen.
Hoe het fout loopt: Het bekendste voorbeeld vond plaats in Miami. Een dolgedraaide naakte man ging een dakloze te lijf en probeerde met zijn tanden het vlees van diens gelaat te scheuren. De politie moest de man, die maar niet wilde stoppen, met vier kogels doodschieten. Bij een ander voorval begon een man die door een taxi aangereden werd woest te bijten en te grommen. Er waren vijftien agenten nodig om hem in bedwang te houden.

 Flakka 
De nieuwste kroonprins van de designerdrugs
Ook bekend als: Grind, Gravel, 5 dollar insanity.
Waar? Flakka heeft op korte tijd zijn opwachting gemaakt in het zuiden van de VS – tussen Florida en Texas zouden volgens de Amerikaanse Drug Enforcement Administration (DEA) in 2014 al 670 gevallen waargenomen zijn.
Wat is het? Flakka is een flexibele drug: u kan het roken, slikken, spuiten of snuiven. Het kwam pas opzetten toen MDPV, het werkzame bestanddeel in bath salts, in 2011 officieel verboden werd. Met flakka jaagt u dan ook alfa-PVP door uw lijf, een synthetische variant van de cathinone-stof uit bath salts. Het gevolg is min of meer hetzelfde: gestegen niveaus van feelgood-hormoon dopamine en norepinephrine (dat hartslag en bloeddruk doet stijgen).
Symptomen: Net als bath salts zorgt flakka in eerste instantie voor verhoogde opwinding, maar gebruikers worden ook vaak paranoïde, psychotisch en krijgen woedeaanvallen. Ze dichten zichzelf ook bovenmenselijke krachten toe, waardoor ze overmoedig worden. Ook hun temperatuur stijgt, wat kan leiden tot nierschade.
Hoe het fout loopt: In Florida was ene James West er staalhard van overtuigd dat iemand achter hem aan zat. Daarom dumpte hij al zijn kleren en rende hij als de wiedeweerga naar het plaatselijke politiekantoor. Toen hij daar de deur niet open kreeg, probeerde hij die met alle macht in te beuken. Sinds de opkomst van flakka blijkt het aantal dolgedraaide streakers in Florida gestegen: een van hen stond zelfs boven op een gebouw met een wapen te zwaaien en dreigde zelfmoord te plegen.

 Bromo Dragonfly 
Een rollercoaster door het hellevuur
Ook bekend als: 3C, Br-DF.
Waar? Vooral populair in Scandinavië. In 2010 werden nog 7.600 dosissen in beslag genomen door de Finse douane.
Wat is het? Een psychedelische drug van de fenylethylamine-familie. Het werkt op basis van serotonine, een stof in onze hersenen die stemming, emoties en pijnprikkels beïnvloedt. Het dankt zijn naam aan zijn moleculaire structuur – die er een beetje uitziet als een libelle – en is iets minder krachtig dan lsd. Met een verschil: de effecten kunnen soms drie dagen lang duren. Het probleem is dat de effecten soms zes tot acht uur op zich laten wachten, waardoor mensen de neiging hebben om nog meer te nemen. Wat al snel tot overdosissen leidt.
Symptomen: Dragonfly brengt veel neveneffecten met zich mee: verwarring, hartproblemen, hallucinaties, toevallen, spasmen in de aderen en verstrikking van de bloedvaten, wat in sommige gevallen amputaties noodzakelijk kan maken.
Hoe het fout loopt: In 2007 moest een 35-jarige Zweedse man zijn tenen en vingers laten amputeren nadat hij een overdosis genomen had. Zijn bloedvaten waren zodanig vernauwd dat de cellen waren afgestorven. Hij omschreef zijn dagenlang durende trip zelf als "een rollercoaster door het vagevuur" en "de grootste fout van zijn leven."

 Jenkem 
Het goorste aller gorigheden
Waar? In Zambia is lijm snuiven al jarenlang de nummer één-keuze voor kinderen die high willen worden, maar er is een ranzige achtervolger: volgens ngo-rapporten zou jenkem de derde populairste drug in Zambia zijn.
Wat is het? Zambiaanse kinderen verzamelen zelf menselijk afval – uitwerpselen en urine – in rioleringen. Dat bewaren ze een week lang in plastieken flessen, tot het gefermenteerd is en er methaangas vrijkomt in de fles. Dat wordt vervolgens geïnhaleerd.
Symptomen: Het levert een uur lang visuele en auditieve hallucinaties op – als u er niet gewoon meteen het bewustzijn door verliest.

 Krokodil 
Als reptiel dat uw vlees weghapt
Waar? Het goedkope, gevaarlijke, Russische alternatief voor heroïne. Volgens de Russische drugsautoriteiten zou ongeveer een miljoen Russen het spul gebruiken.
Wat is het? Het actieve bestanddeel is desomorfine, een stof die lijkt op morfine. Maar krokodil blijkt vooral een huis-tuin-en-keukendrug: wie pijnstillers als codeïne combineert met een aantal chemische huishoudproducten, kan al snel een eigen lading maken.
Symptomen: Net als heroïne heeft krokodil een verdovend effect en wordt het met een naald ingespoten. Maar het effect vervaagt al snel, waardoor gebruikers vaak meerdere shots na elkaar zetten. En aangezien krokodil vaak slordig gemaakt wordt, levert dat vaak vreselijke wonden op.
Hoe het fout loopt: Vooral in 2011 doken veel horrorberichten op over krokodilgebruikers wiens huid eerst groenige ontstekingen kreeg – zoals de geschubde huid van een krokodil – en daarna wegrotte. De bijtende bestanddelen tasten het omliggende weefsel van de injectie aan, waardoor gangreen ontstaat en de huid tot op het bot verteert. In het algemeen blijkt de levensverwachting van krokodilgebruikers te verkorten tot drie jaar.