 |
| (Foto: Cuddleparty.com) |
Geef maar toe: u bent
eenzaam. Helaas bent u gewoon té drukbezet om te zitten wachten tot de vrouw
van uw leven uw stamcafé binnenwandelt. Maar ook voor wie het druk, druk, druk
heeft is er hoop in bange dagen: speeddating. Maar kies dan wel een opvallend
concept uit: zo weet u tenminste zeker dat u niet de grootste weirdo in de zaal
bent.
Een traditionele speeddatingsessie heeft veel weg van een 21e-eeuwse
versie van de Weense walsfeesten aan het 19e-eeuwse Habsburgse hof.
Het loopt er vol gewillige singles die hopeloos op zoek zijn naar een deksel
dat naadloos op hun potje past - en iedereen krijgt de kans mekaar te leren
kennen tijdens een drie minuten durende paringsdans.
Met dien verstande dat mensen bij sneldaten niet dansen,
maar in paren van twee plaatsnemen aan een tafeltje. Daar krijgt u een drietal
minuten om een babbeltje te slaan, waarna de mannen een plaatsje opschuiven, en
iedereen een nieuwe partner voorgeschoteld krijgt. Nadien kan u op een
antwoordkaart aankruisen wie van uw gesprekspartners u graag achterwaarts in de
poes - euh, terug zou willen zien. Helaas loopt het tegenwoordig ook op
sneldatingsessies vol met losers, dus zoekt u er misschien beter een nog
modernere variant uit.
1. Staarfestijnen
 |
| (Foto: Meetupstatic) |
Gesprekken op speeddatingavonden overstijgen zelden het
niveau van de banaliteiten. Dat vond ook Michael Ellsberg, een salsaleraar die
in 2010 'De kracht van oogcontact: hét geheim voor succes in zaken, liefde en
het leven' schreef. Ellsberg was het beu dat hij op café steeds oppervlakkige
weetjes over werk, woonplaats en levenswandel moest uitwisselen.
Dan kan je evengoed niets zeggen, vond hij, en hij organiseerde
terstond de eerste Eye Gazing Party. Dergelijke staarfeestjes zijn geen
verzamelplaats voor mensen met een oogaandoening - al houdt u die er misschien
wel aan over - maar een speeddatinggelegenheid waarbij niemand een woord zegt,
maar mekaar enkel indringend in de ogen kijkt. Een beetje als een romantische
avond in de gemeentebibliotheek, dus.
U neemt plaats tegenover uw partner en krijgt 2 minuten met
elk paar ogen. Spreken is ten strengste verboden, maar u mag zich wel van
gebarentaal bedienen. Als u iedereen diep in de kijkers gekeken heeft, begint
de afterparty, waar u eindelijk mag kletsen met de eigenaars van de irissen die
u intussen al vanbuiten kent. Zo kan u meteen vragen waar uw potentiële partner
aan dacht terwijl u haar met uw ogen aan het uitkleden was.
Staarfestijnen zijn voorlopig vooral een Angelsaksisch
fenomeen, maar niets weerhoudt er u van uw eigen psychopatenbootcamp te organiseren.
Op eenvoudig verzoek via eyegazingparties.com stuurt Ellsberg u een 24 pagina's
lange brochure met tips voor de organisiatie van een staarfeestje, zoals welke
hippe locaties geschikt zijn, welke lessen u aan uw genodigden moet meegeven,
en welke muziek - Eye of the Tiger, iemand? - aan te raden valt.
Het is een garantie op succes, volgens Ellsberg, wiens
website uitpuilt van clevere oneliners als 'de ogen zijn de ramen van de ziel'
of 'oogcontact is de cadillac onder de ijsbrekers'. Al oefent u best uw zwoele
blik een aantal keer in de spiegel vooraleer u zich op dat gladde ijs waagt: de
grens tussen 'mysterieuze vreemdeling' en 'seriemoordenaar met een
bijlverzameling' is verbazend dun als het om blikken gaat.
2. Feromonenfuiven
 |
| (foto: Inflexwetrust) |
Als u liever nóg minder menselijk contact hebt dan op
staarfeestjes, zijn feromonenfuiven misschien meer uw ding. Daar helpt uw neus
u op het pad naar de ware liefde - wedden dat u dat nog niet in een horoscoop
gelezen hebt?
Het principe van feromonenfuiven steunt op pure wetenschap.
Wij, zoogdieren worden namelijk aangetrokken tot exemplaren van het andere
geslacht met een immuunsysteem dat drastisch verschilt van het onze. Dat is
evolutie op zijn best: het levert namelijk kinderen op met een weerstand tegen
alles van een loopneus tot een overdosis FC De Kampioenen. En die
immuunsystemen herkennen we aan feromonen, chemische stoffen die we - zij het
onbewust - bij elkaar kunnen ruiken.
Kunstenares Judith Prays vond dat een prachtige basis voor
een datingconcept, en organiseert sinds 2010 feromonenfuiven in Brooklyn.
Daarvoor moet u drie dagen in hetzelfde katoenen T-shirt slapen om dat volledig
te doorweken met uw eau de okselvijver. Dat shirt moet u dan in een plastic zak
meebrengen naar het feestje, waar het een nummer en een label krijgt - roze of
blauw, naargelang het geslacht.
Vervolgens worden alle T-shirts op een hoop gegooid, en
mogen de feestvierders naar eigen godsvrucht en vermogen gaan snuffelen. Wie er
eentje vindt waarvan al zijn of haar neusharen gaan rechtstaan, laat een foto
maken met het shirt. Die wordt meteen geprojecteerd op een groot scherm. Ziet u
daar iemand passeren met uw shirt, dan kan u haar dus gerust benaderen zonder
enige angst dat ze afgeschrokken zal worden door uw penetrante lijfgeur.
Prays maakt zich sterk dat haar feestjes een hoog
succesgehalte hebben: een vierde van de gasten gaat niet alleen naar huis. Al
kan dat ook te maken hebben met de overvloedige hoeveelheden absint die steeds
aanwezig zijn.
Toch is een feromonenconnectie verre van een garantie op
eeuwige liefde: andere studies wijzen uit dat de pil het reukvermogen van
vrouwen zodanig beïnvloedt dat ze zich meer aangetrokken zullen voelen tot
mensen met een gelijkaardig immuunsysteem. Met andere woorden: zodra ze met de
pil begint, kan u misschien uw enige aantrekkingskracht wel kwijt zijn. En dan
moet u - stel u voor - uw T-shirts weer beginnen wassen.
3. Speed hating
 |
| (Foto: Dontpaniconline) |
Dan proberen de organisatoren van de Londense 'Feeling
Gloomy'-avonden een realistischer beeld van relaties te creëren. De feestjes
van Mike Toller en Carl Hill zijn niets minder dan 'daten voor
depressievelingen': u kan er bijvoorbeeld een ganse avond miserabel schuifelen
op krakers van Joy Division of The Smiths. Maar voor wie dat nog niet genoeg
Weltzschmerz oplevert, is er nog altijd speed hating.
Dat is eigenlijk net als gewoon speeddaten, maar in plaats
van uzelf te verkopen als de eerste de beste friteuse in een electrozaak,
slingert u mekaar doodleuk de vreselijkste verwijten naar het hoofd. U mag gerust
de kledingkeuze, haarstijl of elleboogrimpels van de andere door het slijk
halen - al zorgt u er best voor dat u zelf tegen een stootje kan. Het concept
is ideaal voor wie smacht naar een langdurige relatie: zo weet u tenminste wat
u kan verwachten als u weer eens uw partners verjaardag vergeten bent.
Om het geheel toch een beetje te ontmenselijken krijgt u een
valse, antieke naam opgekleefd. Als Adhemar of Dieudonné krijgt u gegarandeerd
nog meer misbruik toegeslingerd. Elke date duurt zo'n drie minuten, maar voor wie
zijn gesprekspartner niet hatelijk genoeg vindt, zijn er jokerkaarten voorzien.
Daarop staan algemeen gehate onderwerpen - babbelaars in de bioscoop,
flitscamera's, de presenteerstijl van Ben Crabbé… Zo kan u meteen verbroederen
over een gemeenschappelijke afkeer. En weet u ook direct welke gevoelige onderwerpen
u moet mijden in de eerste maanden van uw relatie.
4. Toilettours
 |
| (Foto: now-here-this) |
Zijn speedhatingsessies zelfs te cynisch voor de azijnpisser
in u, dan heeft u misschien meer aan de Londense Loo Tours. Dat zijn
wandeltochten die u langs de mooiste en interessantste openbare toiletten van
de Britse hoofdstad leiden. Die begonnen in 2011 toen Rachel Erickson, een
theaterstudente, een bijverdienste zocht. U krijgt van haar de geschiedenis van
de porseleinen pony, van pre-Romeinse tijden tot het heden.
Toen datingsite Doingsomething.co.uk dit jaar op de Loo
Tours stootte, ontspinde er zich al snel een mooie samenwerking. Nu kan u op
Loo Tour Date Nights gaan, waar u nog steeds allerlei razend spannende weetjes
over Engelse pispotten te weten komt, maar u er ook nog een kroegentocht annex
groepsdate bovenop krijgt. Een avond in het teken van bijleren, drinken, en
praatjes aan het urinoir in plaats van aan de bar. Perfect op maat van wie wel
een stevig potje kan hijsen, maar het moet stellen met een blaas ter grootte
van een doperwt.
Terwijl u de ware liefde aan het zoeken bent, leert u onder
andere 'trucjes om gratis openbare wc's te vinden in Londen' en wordt u
aangemoedigd om zelf al dan niet genante of spectaculaire wc-verhalen te delen
met potentiële partners. Kwestie van de slechte herinneringen - komt ie - door
te spoelen. U komt trouwens ook langs bij enkele legendarische wc's, zoals die
van de Cellar Door, een pub waar de Ierse schrijver Oscar Wilde al eens rond
hing. En als het iets wordt, heeft u meteen een geschikte plaats voor een
vluggertje. Maar het is wel een schijtverhaal om later aan uw kleinkinderen te
vertellen.
5. Knuffelfeestjes
 |
| (Foto: sensualhealing) |
Slaat u liever het hele datinggedoe meteen over om uw
allesverterende honger naar lichamelijk contact te stillen, dan ziet u
misschien meer brood in de knuffelfeestjes van Reid Mihalko en Marcia
Baczynski. Die twee relatiecoaches uit New York proberen sinds 2004 troostend,
menselijk, niet-seksueel contact aan te moedigen in een wereld die alles
seksualiseert.
Hun Cuddle Parties zijn een 'speels sociaal evenement voor
volwassenen die communicatie, grenzen en affectie willen ontdekken.' Dat alles
komt erop neer dat u uw pyjama aantrekt en een heleboel vreemden knuffelt. Maar
niet zonder voorbereiding: u krijgt eerst 45 minuten knuffelinitiatie in de
Welkomstcirkel, waarin de regels van het knuffelfeestje worden uitgelegd. Zo
zijn pyjama's ten allen tijde verplicht, is alcohol verboden, zijn knuffelberen
toegelaten, betekent een 'nee' steevast een 'nee'.
Vervolgens begint het Freestyle knuffelen, waar u iedereen
op een warme omarming mag trakteren - op voorwaarde dat ze u eerst expliciete
verbale toestemming geven, en dat u er geen graten in ziet dat een volwassen
man in een Samson en Gert-pyjama zich op uw schouder in slaap snikt. U mag twee
uur lang lepeltje lepeltje liggen, massages uitdelen, of gewoon babbelen, en
dat mag met twee of in groep.
Sommigen houden lange knuffelsessies met dezelfde mensen,
terwijl anderen voor korte avontuurtjes met iedereen gaan - niet veel anders dan
een doorsnee darkroom dus. De sessie wordt traditioneel afgesloten met een
Puppy Pile, waar alle deelnemers samen een soort menselijke lasagne vormen.
Ook deze feestjes blijken een Angelsaksisch gegeven -
triestige mensen daar, over de plas - maar u kan zich gerust zelf omscholen tot
Knuffelfacilitator om uw eigen Cuddle Parties organiseren. Daarvoor moet u wel
vier maanden lang les volgen via cuddleparty.com, en drie examenfeestjes op
poten zetten, waarbij uw gasten uw facilitatorschap moeten evalueren. U moet uw
genodigden vooral voldoende communicatievaardigheden en vertrouwen meegeven om
zich open te stellen voor de heilzame warmte van andere menselijke lichamen.
Mihalko en Baczynski zijn namelijk van overtuigd dat
niet-seksueel lichamelijk contact goed is voor uw bloeddruk en emotionele
gezondheid. Ons lijkt het eerder verschrikkelijk stresserend om uw aanzwellende
purperen para te verbergen terwijl u verstrengeld ligt met een knappe blondine,
maar daar blijken de organisatoren niet te zwaar aan te tillen. Het devies
blijkt: gewoon negeren, het gaat heus wel weg. En anders denkt u maar even aan
Louis Tobback.
